Een druppel water…

Een druppel water…


Iedereen kent dat en hérkent dat vast en zeker: je voelt je… Je voelt je niet lekker, er zit iets niet goed “tussen de oren”, je bent gefrustreerd, je voelt je verdrietig of moe, je… Iedereen kan voor zichzelf de puntjes wel invullen. Op het moment dat bovengenoemd gedichtje voorbij komt word je geconfronteerd met de werkelijkheid. “Waarom zou je inderdaad niet elke dag genieten? Elke dag kan uiteindelijk de laatste zijn!” Beetje zware kost? Dat is zeker niet de bedoeling. Maar af en toe mag je er gerust even bij stilstaan. Dat doe ik wel. Want je hoeft niet per definitie stokoud te zijn, als “jouw druppel” uiteen spat. Dat kan iedereen op elk moment overkomen. Daarom ging ik na het lezen van de tekst er waarschijnlijk even verder op in. De strekking is zo duidelijk: “Pluk de dag!” Uiteraard hoef ik dat ook niet in het extreme te doen, maar van het leven genieten wil ik wel. Zoveel mogelijk. Dat ik daarmee nooit meer een onprettig gevoel ken is een fabel, daarvan ben ik me wel degelijk bewust. Als op dat moment even teruggedacht wordt aan deze tekst gaat het wellicht weer beter…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta