Duur kopietje

Duur kopietje


Vandaag ging ik naar Jönköping. Daar zit een sleutelmaker, die ook een kopie kan maken van de sleutel voor de Hyundai. We kregen er slechts een exemplaar en dat vinden we niet genoeg. Stel je voor, dat er iets met die sleutel gebeurt! Nee, er moest een reservesleutel komen. Jammer genoeg kan de sleutelmaker “op de hoek” dat niet doen en vandaar de rit naar de grote stad. De sleutelmaker moest weten waar mijn auto stond, omdat hij die meteen meenam naar zijn garage. Daar moest hij namelijk niet alleen de sleutel maken, maar de chip die erin zit, moest daar ook worden ingelezen. Na ruim een uur kon ik de sleutel komen halen. Toen ik moest bestalen schrok ik me wezenloos. Omgerekend moest ik tweehonderdtachtig euro betalen! Het blijkt, dat dat “normale” prijzen zijn. De kosten zitten niet zozeer in de sleutel zelf, dan wel in de rest. De chip zelf zal ook vast niet veel kosten, maar degene die ze vervoert naar de centrale magazijnen moet betaald worden. Net zoals degene die het omhulsel maakt, die ze vervoert, die de sleutel slijpt en die de sleutel inleest: iedereen moet er iets op verdienen en dat maakt het zo duur. Vrede mee. Gelukkig hebben we nu een reserve exemplaar. Hopelijk hebben we hem nooit nodig. Alhoewel, gezien de kosten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta