Dichterbij een “schoon” gebit

Dichterbij een “schoon” gebit


Maandag en dinsdag had ik een afspraak staan bij de mondhygiëniste, bij de Aneby Folktandvård. Meteen bij het eerste bezoekje werden mijn tanden en kiezen ingesmeerd met een vloeistof. Toen het even had ingewerkt liet ze de inhoud van mijn mond zien: alles roze! Het ging er hierbij om, dat ze hierdoor kon zien, waar ik niet goed poetste. Eigenlijk poetste ik prima! Op twee plaatsen, achterin mijn mond bij de kiezen, had ik het tússen de kiezen niet goed schoon. Ze gaf me nog enkele tips en daarna kreeg ik een paar spuiten in mijn mond. Verdoving. Maandag rechts boven en dinsdag, zowel links boven, als onder. Ze maakte de tanden en kiezen één voor één schoon. Niet alleen het tandsteen werd verwijderd, wat vaak op het randje zit tussen tand of kies en het tandvlees, maar ook tússen tand en kies en het tandvlees. Lang leve de verdoving. Maar wat heb ik daar een hekel aan. Niet de spuitjes, maar de verdoving op zich. Je kan maaw ampew pwaten en je mond dichthouden? Ho maaw! Dwinken loopt je dan ook spontaan ovew je lippen… En dat een paaw uuwtjes lang. Nee, geen gezeur, want ik ben er heel blij mee! Wanneer het bot door bacteriën wordt aangetast, ontstaan er openingen tussen het tandvlees en het worteloppervlak van de tanden en kiezen. Deze openingen worden pockets genoemd. Naarmate deze pockets dieper worden neemt de schade aan het kaakbot toe en raken de tanden en kiezen hun houvast kwijt. Met de tijd kunnen tanden en kiezen los gaan staan. Met het schoonmaken van de pockets is erger hopelijk voorkomen. Over een maandje nog even rechts onder en dan zijn we klaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta