Caravan opgehaald!

Caravan opgehaald!


Een week nadat we de caravan in Nyköping hebben gekocht kunnen we hem ophalen. Maar wel nadat we er nog even snel een telefoontje aan hadden gewaagd om 100% zekerheid te hebben over de winterbanden. Tegen 10:30 uur stapten we vanochtend in de auto, om opnieuw ruim 2 uur naar Nyköping te rijden. Deze keer waren de wegen niet zo schoon als vorige week. We besluiten om de kortste weg te rijden, richting weg 32 die via Tranås, Boxholm naar Mjölby gaat. Daar kunnen we vervolgens de E4 op richting Stockholm. Op de 32 zien we bij Sunhultsbrunn een vrachtauto met noodknipperlichten aan. Het lukt hem niet om de lichte, maar zeer gladde helling op te rijden. Hij gaat langzaam achteruit de helling weer af en zal beneden op een parkeerplaats waarschijnlijk z’n sneeuwkettingen om de wielen monteren. Wij rijden gewaarschuwd verder. Op de E4 is de weg goed schoon en kunnen we gasgeven. Als we bij de garage aankomen zien we de caravan al buiten op de parkeerplaats staan. Schoon en voorzien van winterbanden (spijkerbanden). Mooi! We lopen er even om heen, zetten de auto er alvast voor en gaan naar binnen om te betalen.

De verkoper is nog even bezig, maar nadat we ons een cappuccino hebben gepakt is hij klaar en schieten we hem aan. Hij vertelt dat het computersysteem van de Zweedse RDW (Länstyrelse) een storing heeft en de caravan (het kenteken) nu niet op onze naam gezet kan worden. Maar dat is verder geen probleem, dat komt maandag wel goed. Alleen nog even betalen en dan klaar. Hij geeft ons een flesje wijn en een doosje chocolaatjes als dank voor de gedane zaken en tenslotte de sleutels van de caravan. Daarna koppelen wij de caravan achter de auto, plaatsen de extra spiegels op de bestaande spiegels van de auto en rijden weg. Even wennen bij de bochten. Die moeten iets ruimer genomen worden nu. Er zit immers wel 7,5 meter lengte extra achter de Volvo. Om eerlijk te zijn is hij in het echt groter en langer, dan toen hij onderdak in de showroom stond. Tussen andere caravans… Als we eenmaal op de rechte weg zitten verneem je er niets meer van en blijkt de caravan een volgzaam ding. Als we bijna thuis zijn moeten we het laatste stukje over smalle, besneeuwde en gladde binnenwegen, maar gelukkig komen we slechts twee tegenliggers tegen.

We komen veilig met de caravan thuis. Maar dan… past die onderin de garage of niet? Helaas komen we niet zo ver. Er ligt té veel sneeuw om met de Volvo + caravan een rondje te kunnen maken op de oprit en/of grasveld. De Volvo komt vast te zitten en de caravan moet blijven staan waar die staat. Met de hand verplaatsten is al helemaal geen optie. De caravan weegt 1.260 kilo! Wachten op dooi lijkt de enige mogelijkheid. De Volvo graaf ik uit en met de sneeuwschuiver maak ik een baan vrij zodat we die weer veilig en gebruiksklaar op de oprit kunnen parkeren. Na dit klusje is het bijna donker geworden en is de dag al weer om. Blij met ons nieuwe bezit. Vooral dat de caravan een vast bed heeft! Hierna gaan we eerst maar eens eten. Morgen zien we wel verder.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta