Boeken krijgen plekje

Boeken krijgen plekje

 
Het heeft even geduurd, maar het is dan eindelijk zover: de boeken krijgen een plekje in de kamer. Anderhalve week geleden had ik de boeken voor de eerste keer geverfd. Dat dit twee keer moest had ik wel verwacht. De kaften waren uiteindelijk donker en de bladeren zogen het verf naar binnen. Dat deze laatsten echter wel vijf keer moesten worden gedaan had ik niet kunnen bedenken. Nadat ze weer eens waren behandeld waren ze de volgende dag nog niet zoals ik ze graag wou. Ook in dit geval: de aanhouder wint. De laatste keer dat de kaften waren geverfd had ik de boeken meteen zó op elkaar gelegd, dat ze een beetje scheef kwamen te liggen. En omdat ze toen nat waren, liggen ze nu behoorlijk vast en is het nagenoeg één geheel geworden. Vandaag kon ik er dan toch een plekje voor zoeken. Samen met een klein rotanstoeltje. Deze kreeg mijn moeder van een vriendin, toen mijn broertje Eddy was geboren. In 1969. Het stoeltje is dus bijna vijftig jaar oud. Toch kon ik niet hem wegdoen, temeer omdat er onder de zitting nog een papiertje door mijn moeder was bevestigd. Daarop stond een geschreven tekst. Samen, de boeken én het stoeltje, staan nu bij de glaskast. Of dit de definitieve plek wordt? Voor nu lijkt het goed. Toch?
 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta