Blije fram-boos-jes

Blije fram-boos-jes

 
Als je in huis blijft zie je niks van de omgeving. En als je er op uit trekt kom je altijd wel iets tegen. Soms een eland, soms een ree, soms een vos of een verroest autowrak. Maakt niet uit, altijd wel iets om over te praten. Op een van onze ritten van de afgelopen week stuitten we op een groot veld met frambozenstruiken. Stoppen! Vanuit de auto zagen we al diverse klein rode vruchtjes aan de takken van de struiken. Gelukkig reden we op een zeer maar dan ook zéér rustige zandweg en konden we de auto gewoon midden op het pad laten staan. De weg was overigens ook maar één auto breed en aan beide kanten een greppeltje, waarmee er ook geen andere mogelijkheid was.

We begonnen te plukken én te eten. En als je dat laatste doet houd je uiteindelijk niks komma nul over… Ze waren niet groot deze wilde frambozen. Eigenlijk gewoon heel erg klein. Maar dan wel weer heel lekker gezoet. Om een mondje vol te hebben moesten we meerdere plukken. Geen probleem want er waren meer dan genoeg. Ze waren heerlijk. En dat zomaar langs de kant van de weg ergens in het bos. Gratis en voor niets. De framboos heet hier trouwens “hallon”. Na het fruithapje vervolgden we onze reis. Overigens stond er aan dat weggetje één vakantiehuis met een auto op de oprit met een Deens kenteken. Mooi plekje. Joke gaf echter aan dat het haar op die plek véél te afgelegen was. Zelfs de frambozen konden dat niet goedmaken.
 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta