Bij Erikshjälpen geholpen aan de kassa!

Bij Erikshjälpen geholpen aan de kassa!


Vanochtend mocht ik weer: naar Erikshjälpen in Eksjö. Nadat het de vorige week weer zo goed voelde, stapte ik vanochtend dan ook vrolijk in de auto. Eenmaal in de stad bleek, dat de sleutelhouder er nog niet was. Gelukkig was het weer schitterend voor de tijd van het jaar. Lekker in het zonnetje heb ik staan wachten. Meestal ben ik namelijk een kwartiertje te vroeg. Toen de collega kwam en de deur voor ons opende gingen we elk ons weegs. Meteen begon ik aan de garnalenbroodjes, want Carola nam de andere taken vanochtend op zich. Koffie zetten, thee, melk en fris en alle koeken en gebak in de vitrine zetten en nog veel meer. Rond tien uur waren we beide klaar en toen ik zei, dat de kassa nog niet was ingelogd, kreeg ik een onverwacht antwoord. “Weet je de code niet meer?” Nee, want ik heb er nog nooit eentje gehad. Een paar keer kreeg ik uitleg over de werking van dat ding, maar meer ook niet. Nou, ik stond vandaag tot twaalf uur bij de kassa van de fiket! Oei… Snel naar een collega voor een code, die ingevoerd en goed gekeken, wat alles moest kosten. Nou doe ik heel moeilijk, maar er staan al meerdere icoontjes op de digitale kassa en die intoetsen is niet zo moeilijk. Wel wat precies onder bepaalde groepen valt. Zo heb je bijvoorbeeld “hembakelse”, oftewel zelfgebakken koeken. Dat was wel even wennen, maar na een uurtje had ik de smaak te pakken. De kassa bedienen ging prima, alleen soms had ik toch nog wel moeite met de taal. Wanneer men snel tegen mij praat ben ik na een paar woorden het verhaal kwijt… Gelukkig is de Zweed rustig en als ik verteld heb, dat ik hem of haar niet verstond krijg ik nog eens “rustig” een herhaling. Eigenlijk vond ik het werken aan de kassa wel zó leuk, dat ik dat de volgende keer wel weer van tien tot twaalf wil doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta