Bezoek NL – Naar Siddeburen, Zuidbroek en Onstwedde

Bezoek NL – Naar Siddeburen, Zuidbroek en Onstwedde

 
Na wederom een lekker ontbijtje bij Geert en Froukje gingen we naar Siddeburen. Vandaag stond er namelijk een afspraak gepland bij de pedicure. Daar gaan we vaker heen als we in Nederland zijn. Puur vanwege het gemak… De pedicure, Rita, is een oude klasgenote van Joke en zodoende is het ook altijd leuk om even bij te praten. Deze keer waren het alleen mijn voeten die een onderhoudsbeurt nodig waren. Een paar vervelende likdoorns. Als je ze zelf wel eens hebt gehad weet je waarover ik praat. Hoe fijn, dat die weer weggehaald werden! Joke reed overigens even door naar Wagenborgen. Daar wilde ze een vriendin verrassen, alleen die was niet thuis. Dat kan je natuurlijk treffen. Tineke was wel verrast, dat er ineens iets op de tafel van de tuinset stond. Nadat alle likdoorns waren verwijderd reden we richting Zuidbroek. Daar zouden we, bij Van Der Valk, een oud-collega van mij en oude vriend treffen.
 
Hein en ik kennen elkaar al vele jaren en hebben nog steeds contact via de mail én als we in Nederland zijn spreken we soms af. Onder het genot van koffie en traditionele appeltaart met slagroom spraken we over de wederzijdse belevenissen van de afgelopen tijd. En die zijn er genoeg! We spraken een paar uurtjes, waarna we ieders weer onze richting gingen. Wij vertrokken naar Veendam. Tussendoor een paar boodschapjes doen in het Autorama winkelcentrum. En dan vind je jezelf ineens op een terrasje aan een broodje kroket! Heerlijk! Die kennen ze in Zweden niet en het is dan ook een ware traktatie, om die na een paar maanden weer eens te eten. Rond half twee reden we door naar Onstwedde: naar Gert en Elise en de drie kleinkinderen. Binnen de kortste keren stonden de kleinkinderen om ons heen en moest er samen gespeeld worden. Joke mocht voorlezen uit een boekje en ik mocht even later met ze buitenspelen met de door ons meegebrachte cadeaus.
 
Deze keer was dat een verkeerslicht én een aantal verkeersborden. De twee oudste kleinkinderen, Merle en Daan kunnen al zelfstandig fietsen en zodoende leek het ons een mooi, praktisch én leerzaam, om ze verkeersborden te geven. Nu kunnen ze op spelenderwijs iets leren over het verkeer. De cadeaus vielen in goede aarde, want er werd meteen de hele middag mee gespeeld. Mooi om te zien. De jongste telg, Jelte was ondertussen ook wakker en nadat hij de bekende kat uit de boom had gekeken vroeg ook hij alle aandacht. Het is telkens weer geweldig, om de kleinkinderen te zien en om te constateren hij ze gegroeid zijn en wat ze allemaal alweer hebben geleerd. Daar mis je veel van, na een verhuizing in “den vreemde”. We worden overigens door Gert en Elise wel fantastisch van alles op de hoogte gehouden! Super! Gelukkig was er ook tijd, om met Gert en Elise bij te praten. Op de momenten dat de kinderen buiten spelen.
   
Wat gezellig was het weerzien met deze vijf! We hebben dan ook veel geknuffeld. De tijd ging ons weer eens te snel en inderdaad te snel was het tijd om terug te gaan naar Kolham. Niet om onze gastheer en -vrouw hoor! Vanavond zou onze gastvrouw Froukje namelijk bami voor ons koken. Daarbij moet rekening gehouden worden met het tijdstip van het eten, omdat zij suikerziekte heeft en zodoende op redelijk vaste tijdstippen moet eten. We waren op de afgesproken tijd bij onze B&G en konden al snel genieten van heerlijk bami. Mét satésaus en mét kroepoek. Wat heeft het ons goed gesmaakt! Overigens hebben ze een B&G en geen B&B. Dat is een grapje van hen. Omdat we geen ontbijt op bed kregen verviel immers de tweede B. Zelf hebben ze de G toegevoegd. De G van “Gezelligheid” en dat was inderdaad in overvloed aanwezig! Na het eten spraken we weer over van alles en nog wat en stond op de achtergrond de gezellige oer-Hollandse muziek weer aan. Het werd weer een gezellige avond, waarbij ook hier de uurtjes snel omvlogen.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta