Bezoek NL – Naar Hoogezand, Slochteren en Zuidbroek

Bezoek NL – Naar Hoogezand, Slochteren en Zuidbroek

  
Deze week zaten we zoals gewoonlijk alleen aan het ontbijt. Echter vanochtend niet! Geert en Froukje waren óók bij het ontbijt aanwezig. Ze hebben nu beide vakantie! Vier weken lang ook nog eens. Wat een heerlijk vooruitzicht! Eerst twee weekjes thuis, dan gaan ze nog (weer) een beetje klussen. Daarna begint de échte vakantie en gaan ze met de caravan richting het zuiden van Nederland. Hoop, dat ze een mooie vakantie mogen hebben. Na het broodje en vanzelfsprekend gezamenlijk nog een kopje koffie te hebben gedronken, reden wij naar mijn ouders. Daar stond de koffie ook al klaar! Met wederom een stuk gebak! Oh, mijn lijn… Maar goed, dat de volgende week Örtengren weer op mij rekent… Mijn vader had vandaag pas onze verjaardagskaart voor hem ontvangen. Terwijl die de woensdag voor ons vertrek was verzonden, was hij er pas vanochtend.

De pret was er niet minder om. Joke had een bijzondere foto van mijn vader op haar laptop gevonden. Eentje waar hij op staat met een gigantische, vrouwelijke, hoed! En met een lach op zijn gezicht! Onbetaalbaar! Joke loopt nog even het winkelcentrum in, omdat ze het sneu vindt, dat mijn moeder niet een melkkannetje heeft kunnen vinden. Ze komt terug met meer… Ze had de verleiding niet kunnen weerstaan, om een broek te kopen. Een spijkerbroek met franje. Nu ze zoveel is afgevallen zitten er maar weinig broeken nog goed. Het was daarmee geen overbodige luxe. Het melkkannetje was er ook! Niet een echte, echter iets wat goed dienst zou kunnen doen als melkkan. In ieder geval is het afsluitbaar en er kan koffiemelk uit worden geschonken. We aten tussen de middag warm. Althans drie van ons. Wederom een gehaktbal, vást omdat ik die zo lekker vind, aardappelen en rode kool. Omdat we vanavond bij Sietse eten, at Joke een broodje omdat het anders te veel van het goede werd. Zoals gebruikelijk waste zij met mijn vader af, terwijl ik mijn moeder nog een paar dingetjes vertelde over WhatsApp en de computer.
 
Na de middag stond het bezoek aan onze vrienden Jan en Sia op het programma. Dus op naar Slochteren. Het plan was een paar maanden eerder, dat zij deze zomer wederom bij ons zouden komen, alleen liet Jan zijn gezondheid dat op dat moment niet toe. De reis zou wel eens te vermoeiend kunnen zijn. Terecht kozen ze zodoende voor een vakantie in eigen land. Misschien gaat het in de zomer van 2020 wel lukken om onze kant op te komen. Ze zijn meer dan welkom en we hopen, dat Jan zich dan beter voelt. We werden, zowel door hen, als door hun twee honden zéér enthousiast ontvangen. Het was prachtig weer en daarmee konden we heerlijk buiten zitten. In de tuin, uit de wind en in de zon. Ze wonen aan een hele rustige straat en hebben een tuin op het zuiden, waardoor het daar heel mooi vertoeven is. We spraken weer bij vanaf het moment dat we elkaar de laatste keer gesproken hadden. Bij wijze van spreken dan, want de dames hebben regelmatig contact. Het bezoek was heerlijk ongedwongen en zeer gezellig. Ze vertelden, dat de volgende dag hun schoonzoon zou komen. Mét een machine om het terras waar we nu zaten en de struiken er omheen, eruit te halen. Het terras wordt groter gemaakt en er worden nieuwe planten en struiken gepoot worden. Een behoorlijke klus, waarvoor gelukkig goed materieel ingezet kan worden. Met de hand zou het een té grote klus zijn. Niet alleen voor Jan. We konden nog uren doorpraten, alleen gaan we dat de volgende keer weer doen.
 
We gingen nog door naar Zuidbroek! Daar werden we door neef Sietse en tante Heiltje ook zeer enthousiast ontvangen bij Sietse thuis. Tante Heiltje was met de deeltaxi van Annen naar Zuidbroek gekomen, zodat Sietse thuis kon blijven. Prettig geregeld, die taxi. In mei was Joke haar familie bij ons in Zweden en nu stonden we ineens bij hen op de stoep. Daar was het natuurlijk ook weer fantastisch! Sietse had nog vakantie en was lekker in de tuin bezig geweest. Ook in huis had hij het nodige gedaan en het zag er dan ook perfect uit! Alles opgeruimd, schoongemaakt, nieuwe plantjes in de vensterbank en zelfs een boeket bloemen op de grote tafel. En dat allemaal voor ons! Gaaf! We bestelden eten en lieten het bezorgen. Dan ben je net even vrijer, dan dat je ergens uit eten gaat. Groot voordeel is ook, dat tijdens het wachten gewoon gepraat kon worden! En dat deden we ook hier. Geen enkele moeite. Een uurtje later werd het eten gebracht. De shoarmaschotel, patat met saté en de kipschotel smaakte ons prima! Sietse had zelf nog voor heerlijke toetjes gezorgd: chocolademousse. De uurtjes die we daar waren vlogen wederom om en voordat we er erg in hadden stond voor tante Heiltje de taxi al weer voor het huis.
 
Een paar dikke smokken en toen zwaaiden we haar uit. We praatten nog een poosje door met Sietse en toen moest daar ook een eind aan gebreid worden. Tot gauw! Vervolgens weer richting onze B&G, voor een laatste avond bij onze gastheer en -vrouw. Morgenvroeg zouden we immers alles weer inpakken en zal in de loop van de middag aan de terugreis worden begonnen. Nou hebben we vele foto´s van Geert en Froukje laten zien en nu we ze terug kijken lijkt het erop, dat we alleen maar met ze gegeten hebben. Dat is beslist niet zo hoor, maar op die momenten pak je de camera nou eenmaal. Althans Joke. ´s Avonds, wanneer we aan het babbelen waren, werd er niet om gedacht: veel te druk met andere dingen… Zo ook vanavond nog, want ze waren nog wakker toen wij kwamen. En we hadden nog uren door kunnen gaan, ware het niet, dat ons morgen weer een drukke dag te wachten staat. Mét de nodige emoties. Daarom rond middernacht: “Welterusten en morgen gezond weer op!”
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta