Bezoek NL – Naar Hoogezand en Kolham

Bezoek NL – Naar Hoogezand en Kolham

 
We hadden wederom prima geslapen op het logeerbed. Joke was al weer vroeg op en had nog even met Peter gesproken, voordat die aan het werk ging. Hij en ik hadden gisteren al “Tot ziens!” gezegd. Na ons ontbijtje met Daniëlle begonnen we langzamerhand onze spullen weer een beetje bij elkaar te zoeken. Tevens namen we twee dozen met elk 24 flesjes bier mee. Van het door Peter zelf gebrouwen Triple bier. Onze eerste doos van dit lekkere biertje was namelijk al op. Gelukkig had hij een paar dozen op voorraad. We spraken met Daniëlle nog een paar uurtjes en toen was het tijd om ook tegen haar “Tot ziens!” te zeggen. Vandaag zouden we naar het hoge Noorden van Nederland rijden, om vanmiddag mijn ouders te bezoeken.
 
Nadat we afscheid van Daniëlle hadden genomen reden we via Woerden. Ja, dat is de “normale” route, Woerden ligt immers op onze route. Richting Utrecht en verder naar het Noorden. Maar dit keer gingen we via een speelgoed groothandel. Nee, niet om iets te kopen voor onze drie huidige kleinkinderen of voor de komende vierde kleinkind. Voor mijn werkgever in Zweden. Die had me namelijk gevraagd of ik 15 stuks van het spel Keezen mee wilde nemen vanuit Nederland. Een andere collega had dat spel namelijk en sprak er zeer enthousiast over. Ze speelde het met onder andere vrienden en ze wilde graag 3-4 spellen hebben. Maar dan wel de houten versie! Mijn baas werd nieuwsgierig en vroeg me, om ook een aantal voor hem mee te nemen. Via de mail had ik contact gehad met de eigenaar van de groothandel en ik kon de spellen voor een gunstige prijs, met kwantumkorting, kopen. Het werd even een beetje passen en meten in de kofferbak. Als we naar Nederland komen hebben we altijd voor iedereen een paar cadeautjes mee en dat neemt veel ruimte in beslag. Het lukte om de dozen een plekje te geven en uiteindelijk waren we tegen 15:00 uur in Hoogezand bij mijn ouders.
 
Die stonden ons uiteraard al op te wachten in de deuropening. We werden ontvangen met koffie, thee en uiteraard iets erbij! Dat ging er wel in. Het belangrijkste was natuurlijk het weerzien in levenden lijve. We zien elkaar wekelijks via beeldtelefoon, alleen dit is vanzelfsprekend vele malen leuker! Na de consumpties pakte Joke een doos met cadeautjes erbij, want mijn vader wordt morgen 89 jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden! Omdat we morgen weggaan wordt het gezien de tijd krap en daarom mag hij het nu uitpakken. Ze hebben op deze leeftijd niet zoveel wensen meer en daarom hadden we allemaal levensmiddelen en kleine gebruiksvoorwerpen uit Zweden meegenomen. Joke had alles keurig ingepakt én had er een leuk verhaal bijgemaakt. In het (grappige) verhaal werd verwezen naar een bepaald pakje met een nummer en die kon mijn vader dan uitpakken. Natuurlijk zaten alle pakjes op een onjuiste volgorde in de doos. We hadden er erg veel lol om en mijn vader én moeder trouwens ook, genoten zichtbaar.
 
Hierna begonnen mijn moeder en Joke aan het eten. Alles stond al nagenoeg klaar. De vorige week hadden we namelijk al afgesproken bij hen te gaan eten en dat deden we dan ook. Graag zelfs. Op mijn verzoek kregen we mijn moeders zelfgemaakte en overheerlijke gehaktballen, met een melige aardappel (da´s nou weer jammer) en spinazie. Mét ei! Voor mijn ouders een klein feestje, om met elkaar aan tafel te eten. En het eet ook gezellig met meer! Uiteraard werd er tijdens de hele middag en avond enorm gepraat. Over zoveel onderwerpen! Ook moesten we nog koffie mee drinken hoor. Je kunt toch niet zonder weggaan? Hoewel we hadden afgesproken rond 21:00 uur op ons nieuwe logeeradres te zijn, werd het daardoor ietsjes later.
 
We mogen de komende week in Kolham slapen. Bij Geert en Froukje! Die hebben eind vorig jaar het huis gekocht en hebben een kamer over, die al eerder dienst deed voor logés. We werden zeer hartelijk ontvangen en kregen meteen een sleutel van de voordeur. Nee, van de zijdeur! Beide moeten ze nog werken deze week, maar “ons huis is nu ook jullie huis”. Geweldig, hoe gastvrij! Én bijzonder gezellig. Omdat zij de volgende dag dus moesten werken én wij na een vermoeiende dag ook wel naar bed wilden, maakten we het niet te laat. Alleen niet nadat we een paar cadeautjes hadden uitgewisseld. Van hen kregen we een mooi vogelhokje in de vorm van een eland! Fantastisch! Foto volgt nog wel hoor. Door dit én een beetje praterij, werd het al met al toch weer later dan de bedoeling was. Overigens is de foto van hun huis van Funda gehaald, toen het in de verkoop stond. Het is nu héél anders. En die spreuk? Tja… Een vergelijkbaar exemplaar hing bij hen aan de deur van de logeerkamer. Klein minpuntje. Zo jammer hé…
  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta