Bezoek NL – Naar garage, Martenshoek en Muntendam

Bezoek NL – Naar garage, Martenshoek en Muntendam

 
Om half negen stapte ik vanochtend in de auto om naar Westerbroek te rijden. Tijdens de heenreis voelden we de motor van de auto namelijk af en toe even schokken. Tijdens het afremmen van de motor moet de automatische versnellingsbak geleidelijk terugschakelen, alleen ging dat nu dus met een schokje. Dat was vorig jaar ook het geval en toen hebben we de olie in de automatische versnellingsbak laten vervangen. Nu leek het terug te zijn, waarop meteen maandag een afspraak gemaakt werd bij een Volvo garage in Westerbroek. Daar hoorden ze mijn verhaal aan en gingen ze op onderzoek uit. Eerst de computer uitlezen en daarna verder kijken. De monteur constateerde een aantal foutmeldingen, echter vond hij het niet nodig om de olie opnieuw te vervangen. In plaats daarvan resette hij in de computer van de auto “iets softwarematig” en ging hij daarna de auto opnieuw “inregelen”.  Op de terugreis bleek al, dat dit blijkbaar voldoende was, want de motor heeft geen verkeerde dingen meer gedaan. Mooi, ook weer opgelost!
  
Joke was bij onze B&G gebleven en die haalde ik meteen na Westerbroek op, want we gingen een aantal boodschapjes doen. Onder andere bij de Action in Martenshoek. Daar parkeerden we de auto vlakbij. Het weer was inmiddels koud en guur en het regende af en toe. Eerst naar Bristol, omdat Joke vond, dat ik nieuwe schoenen nodig had. En ik vond er een prachtig paar, die meteen heel goed zaten. Erin lopen voelde prima. Verkocht! Snel door de Action heen en toen naar de auto. Alleen stond er op de hoek van de parkeerplaats een viskraam. De geur van gebakken vis kwam ons in de neus. Hmmm… Het was toen bijna 12:00 uur, het regende pijpenstelen en wat moet je dan? Natuurlijk: jezelf trakteren op een bakje kibbeling! Dat ging erin als koek. Lang geleden voor ons. Nog even een andere draagband voor de fotocamera gekocht en toen nog naar de Jumbo, voor enkele typische Nederlandse etenswaren. Tenslotte in winkelcentrum Gorecht, de oude naam want het heet nu De Hooge Meren, bij de Hema aan. Het was rond half vier, toen we de Volvo richting Muntendam stuurden. Daar zaten Klaas en Reinie op ons wachtten.
 
Zij zijn al twee keer bij ons in Zweden geweest. Reinie was degene, die met volle mond ons liet weten dat er bij ons een eland over de weg liep! Enthousiast werden we begroet, ook door de twee vlinderhondjes van hun dochter, waarop ze pasten. Erg fijn om weer met hun bij te praten. Wellicht komen ze in februari 2020 weer onze kant op. Het leek Reinie namelijk wel erg leuk, om Zweden ook een keer in de winter te beleven. Klaas is inmiddels ruim acht maanden met pensioen en dat bevalt hem prima. We kregen lekkere appeltaart voorgezet en hapjes bij een sapje. Vol trots liet Klaas ons nog even zijn oude Zündapp brommer en de Puch Maxi zien, waarop ze samen af en toe leuke tochtjes rijden. Nostalgie ten top! En we kregen nog een verrassing van ze: twee échte Knols Koeken! Een sukade- en een notenkoek. Bedankt, jongens! Het weer was weer prima op het moment, dat we naar Kolham reden. ‘s Avonds bleven we “thuis”, bij Geert en Froukje. We haalden voor hen en ons patat. De een had er een frikandel bij, de ander een eierbal of een berenklauw of broodje hamburger. Het was weer lekker hoor. Of het door het gezelschap kwam? Ook dit keer hebben we weer genoten van hen en hun verhalen. Wat hebben die twee al veel beleefd!
  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta