Bejaarden in uitkijktoren?!?

Bejaarden in uitkijktoren?!?

 
Deze foto stuurde Heiko mij vanochtend. Het was van een uitkijktoren voor de jacht. We hebben ze in de omgeving in allerlei vormen en maten gezien. En in diverse staten van onderhoud. Een enkeling is eigenlijk niet eens meer vertrouwd om te gebruiken, zo onbetrouwbaar zien ze eruit. Dat kon je van deze niet zeggen. Ontzettend stevig en solide gebouwd. Volgens mij ook nog niet zo´n heel oud exemplaar. Het hout lijkt namelijk nog erg nieuw. Het verrassende zat hem in de handgreep. Die zie je zelden of nooit aan een dergelijke uitkijktoren. Een roestvrij stalen hulpmiddel bij het opstappen naar het zitgedeelte. Is dat nou zo gemaakt omdat het voor een ouder iemand is of gewoon omdat het handiger is tijdens het gebruik van de paar verticale treden? Ik hou het op een uitkijktoren voor een oudere!

Gisterochtend was Heiko nog even naar Tranås gereden. Het was rond half negen, dat hij iets op het land in de gaten kreeg en langs de kant van de weg stopte. Hij had weer eens geluk: er liepen maar liefst vijf reetjes in het veld. Op de eerste foto staan er drie, zeg maar onder de boom. Helaas waren ze nogal ver van de weg en daarmee werd het een kwestie van inzoomen. De foto´s werden er daardoor niet scherper op, maar ze staan er wel! Op de tweede foto staan er twee die bij de groep weggelopen waren toen Heiko eraan kwam rijden. In Tranås had Heiko trouwens een zakelijk gesprek met zijn baas, over diens bedrijf. Dat is de laatste jaren fors gegroeid in aantal klanten, type klanten én in omzet. Allemaal erg positief.

Echter, de organisatie is nog steeds hetzelfde. De baas doet alles zelf! De werknemers voeren het werk uit, maar alles wat er verder bij komt kijken doet Örtengren zelf. Van acquisitie tot wc schoonmaken, van offerte maken tot koffie zetten, van facturen schrijven en bestellingen doen tot afwassen en van boekhouding tot onderhoud auto´s, aanhangers en overige gereedschappen. Hij werkt zich drie slagen in het rond en mist structuur. En bij dat laatste kunnen wij hem hoogstwaarschijnlijk helpen. In het weekend hebben Heiko en ik er eens goed over nagedacht en het een en ander samen op papier gezet: “Hoe kan het anders?” Dat heeft Heiko met Örtengren besproken en daarvoor was hij ons zeer dankbaar. Het plan moet nu even indalen en dan komt hij erop terug. We wachten het af.

Elke ochtend kijk ik even op mijn mobiele telefoon naar de weersvoorspelling van die dag. Dat gaat via de app van Klart. Gisteren viel me ineens op, dat onder in het opstartscherm nu de naam Schibsted stond. En laat ik nou onlangs die naam eerder tegen zijn gekomen! Ik had me op een bepaalde website ingelogd en daar moest je zaken doen met Schibsted inderdaad. Daarom gisteren maar eens verder gekeken dan mijn neus lang is. Is het een nieuw bedrijf? Is het wel te vertrouwen? Ik weet inmiddels alweer heel wat meer. Zo is Schibsted een Noorse mediagroep, dat in 1839 werd opgericht als drukkerij. In het jaar 1989 ging men over naar een naamloze vennootschap, nadat het voorheen een familiebedrijf was. Schibsted werd in 1992 op de effectenbeurs van Oslo geïntroduceerd, en is tegenwoordig een van de grootste mediaspelers. Niet alleen in de Scandinavische landen, maar ook in diverse Europese. Ze hebben activiteiten in de pers, uitgeverijen, multimedia, online advertenties en mobiele diensten. Het bedrijf heeft momenteel ongeveer 5.000 medewerkers in dienst.

Het bedrijf is ook een grote speler op de Zweedse markt. Zo zijn ze inmiddels eigenaar van Aftenposten, Aftonbladet, Svenska Dagbladet, Blocket, Lendo en Prisjakt. Het Zweedse hoofdkantoor is gevestigd in het centrum van Stockholm. De groep is voornamelijk gegroeid door overnames sinds de beursgang in 1992. In 1996 werd de eerste echte stap in het buitenland gezet, toen het Zweedse Aftonbladet werd overgenomen, wat in 1998 werd opgevolgd door de acquisities van Svenska Dagbladet. In 2008 verwierf Schibsted 35% van de gratis krant Metro in Zweden en sloot tegelijkertijd zijn eigen onderneming Punkt SE. In 2005 werd de Zweedse bedrijfssite N24.se gelanceerd, als een samenwerking tussen Aftonbladet en Svenska Dagbladet. In 2005 werd eveneens Hitta.se overgenomen (waar je informatie over personen en bedrijven kunt zoeken), gevolgd door de aankoop van een aantal Zweedse online sites in de periode 2006-2013, waaronder Mötesplatsen.se, Lendo.se, Klart.se en Fakturaborsen.se. Uit deze gegevens blijkt wel, dat het een behoorlijk groot bedrijf is en daarmee moet ik het maar vertrouwen.

Dat ondernemers steeds eerder met het uitstallen van kerstspullen beginnen is ons allemaal wel bekend. Hadden wij niet de eerste spulletjes al eind augustus in de winkels zien liggen? Ik heb het even nagekeken en het lag er inderdaad al op 26 augustus. Toen had ik in Eksjö bij DollarStore onder andere kerstverlichting aangetroffen. Bovenstaande foto werd vorige week gemaakt in Tranås. Bij de winkel Fyndlagret om precies te zijn. De situatie vonden we beide wel heel bijzonder en grappig tegelijk. Aan de rechterkant staan vele barbecues opgesteld en aan de linkerkant de kerstbomen! Nou moet ik er wel bijzeggen, dat de Zweed heel erg houdt van grillen en dat nagenoeg het hele jaar wel doet. Dat die barbecues er daarom nog staan is te begrijpen, maar naast de kerstbomen is toch wel een vreemde combinatie. Het lijkt een beetje op een zomer – winter tegenstelling.

Het werk bij Örtengren in de tuinen van Tranås en omstreken zit er nu wel zo´n beetje op. De laatste dingen worden afgerond en er worden geen nieuwe projecten meer opgestart. Het seizoen is over. Het gras groeit niet meer, alle heggen zijn geknipt en de klanten denken op dit moment ook niet meer aan het aanplanten van nieuwe bomen en struiken. Ook bestratingsklussen worden nu niet meer gestart vanwege het risico op sneeuwval, waardoor een klus niet meer afgemaakt kan worden. Oftewel wat dát betreft is voor Heiko de winterstop begonnen. Dat wil niet zeggen dat hij voor de rest van het jaar niets meer doet. De Fin in Eksjö had namelijk alweer gemeld, dat er nog een drietal bomen waren, die halfdood waren en weg konden. Zodoende werd er een afspraak gemaakt en ontmoetten de Fin en de Nederlander elkaar vanmorgen bij het huis van de Fin.

Die stond Heiko al met een vrolijk gezicht op te wachten, toen hij om tien voor tien aankwam rijden. Samen reden ze daarna naar een segment van de vijftien hectare grond van de Fin. Heiko kon de auto met aanhanger in een weiland parkeren en daarna reden ze verder met de vierwiel aangedreven quad met aanhanger. Onderweg naar de plek des onheils. Al snel ontdekten ze de halfdode bomen. Het waren er drie, maar na een nadere inspectie door de Fin kwamen er nog twee berken bij. En weer even later kwamen er bij het weiland waar de auto stond nóg twee bomen bij en werden er aanvullend nóg twee aangewezen. Die zullen ze de volgende week omzagen. Er zit voorlopig nog voldoende hout in de pijplijn dus.

Gelukkig konden ze met de quad overal komen, ondanks het ruige terrein. Diepe sporen, natte plekken, boomstammen, vele takken, jonge kerstbomen… het maakt allemaal niet uit. De quad gaat overal over- en doorheen. Zodoende konden de in blokken gezaagde bomen eenvoudig op de, zeer nabij geparkeerde, aanhanger geladen worden. Drie aanhangertjes vol deze keer, waarvan het meeste meteen mee kon in onze eigen aanhanger. Slechts een beetje bleef in de berm achter en zal Heiko de volgende keer meenemen als de andere twee bomen eraan gaan. Terwijl ze trouwens in het weiland bezig waren, kwam de buurvrouw naar ze toe lopen. Ze vertelde, dat de drie grote bomen naast hun huis omgezaagd gaan worden en of het goed was dat die in het weiland van de Fin gingen vallen. Geen probleem zei hij. “Maar ehhh… Wat doe je met het hout? Dat wordt door het bedrijf wat we inhuren versnipperd. Oh, maar dan is het wellicht een idee dat Heiko dat meeneemt? Ja hoor, is goed.”

Dat had de Fin maar mooi voor ons geregeld en het scheelt de buren in kosten. Tjonge jonge, dacht Heiko, dát wordt een vracht aan hout! We wachten het nog even af, maar wellicht moeten we tegen die tijd een vrachtauto inhuren, want zóveel hout halen is geen doen met onze aanhanger. Dat wordt minstens twintig keer rijden en misschien nog wel vaker. En zo verval je van het ene in het andere. Leuk man! Onze houtstapel groeit gestaag. En zo kwam er ook aan deze dag weer een einde. Erg vroeg zelfs al. Tegen vier uur ´s middags werd het schemerig en om half vijf was het donker. Dankzij het terugzetten van de klok. We waren vanmiddag nog even met het hout aan het spelen geweest. Heiko heeft de blokken van onze eigen berk, die hij gisteren omgezaagd had, gekloofd en ik heb ongeveer de helft van alle takken versnipperd.  Nu is het lampje uit. Trusten voor straks…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta