Bánk-hangen? Nee! Be-hangen!

Bánk-hangen? Nee! Be-hangen!


Behanglijn? Check! Behang? Check! Gereedschap? Check! Verlichting? Check! Behangtafel? Ehhh… Twee bokjes uit de kelder gehaald en de deur naar de zolder uit de scharnieren gehaald en op de zolder neergelegd. Óp de twee bokjes: check! Yes, we kunnen aan de slag. Buiten was het miezerig en fris. Geen ideaal weer om buiten aan de slag te gaan. Boven op zolder wachtte een behangklusje en alle omstandigheden waren goed. Niets hield ons meer tegen. Eerst even moed indrinken door een kop koffie te nemen en daarna samen naar boven. De deur naar de zolder was er uitgehaald om te dienen als behangtafel en dat had als extra voordeel, dat het op zolder ook lekker warm was. Normaliter is het daar koud, maar als de deur openstaat, of zelfs verdwenen is, tja… Dan trekt de warmte wel snel naar boven.

We hadden ons gekleed op een koude zolder, maar binnen de kortste keren hadden we beide de dikke trui uit. De zolder is goed geïsoleerd en de warmte die daarnaartoe trekt blijft er hangen. En wat te denken van de warmte van de bouwlamp, met z´n 500 Watt? Gelukkig, echter vandaag meer helaas… ´t Is ook nooit goed… We begonnen met het opmeten van de schuine kanten. We hadden besloten om alles in één soort behangetje te bekleden. Witte structuurbehang. Eerst maar beginnen met het moeilijkste gedeelte: het plafond. Of eigenlijk de twee schuine wanden. We deden dat met één lang stuk behang van ruim vier meter lang. Rol afmeten, op juiste lengte afsnijden, baan insmeren, laten inweken, wanden ook insmeren en daarna plakken. Dat moest uiteraard met z´n tweeën, want alleen word je geen baas over een lap behang van ruim vier meter. De eerste baan was een test om te zien of het überhaupt mogelijk was om in een keer de beide schuine kanten te kunnen beplakken. Dat bleek met z´n tweeën best goed te gaan en daarmee zetten we door!
 

Tussen de lange stukken door pakte ik een paar korte stukjes. Van de knieschotten. Dat was niet zo heel veel werk en toch schoot het ineens erg op. Het grootste handicap boven op zolder was de beperkte stahoogte. Precies in het midden kon ik wel rechtop staan, maar Heiko niet. Die kon alleen rechtop staan bij het luik, waar de schoorsteenveger altijd door naar buiten gaat. Geen gezicht en voor hem zó ongemakkelijk! Omdat de omstandigheden verre van ideaal waren voor onze ruggen, hebben we elke anderhalf uur even een pauze ingelast. Kopje koffie met een broodje, kopje koffie met een koekje, kopje koffie met een paar pepernoten… We maakten het niet te laat. Tegen half vier ´s middags vonden we het welletjes. Voordat we begonnen hadden we al ingeschat, dat we dit klusje niet op een dag klaar zouden krijgen en zo ging het ook. Morgen gaan we verder.
  
Het doel voor vandaag was om de schuine delen van het dak klaar te hebben en dat is gelukt. Én meer. Boven de trapopgang is het ook klaar en een zijwand is al klaar. Wat rest is de andere zijwand van vijf-en-negentig centimeter hoog en de beide kopgevels. Dat is best te doen en minder vermoeiend en afmattend dan het plafond. Blij dat we zover gekomen zijn. Eindelijk krijgt de zolderkamer de aandacht, die het al drie jaar verdiende. De vorige eigenaar gebruikte de ruimte, net als wij, als extra opslagruimte. Echter de oorspronkelijke bewoners van het huis hadden er een slaapkamer. Daar sliep een van de vijf kinderen.

´s Avonds kreeg ik via Blocket (de Zweedse Marktplaats) nog een berichtje binnen over de caravan. Van een zekere Johan. Hij had vrijdags geïnformeerd naar onze caravan, de Hobby, die wij te koop hebben staan. Hij deed een (te) laag bod en dat hebben we afgewimpeld. Wel deden we een tegenvoorstel. Uiteraard zat er marge in onze verkoopprijs, omdat je weet dat zo´n grote caravan niet zo héél populair is. Daarnaast vertoont de caravan ook gebruiksplekjes zeg maar. Hij is tenslotte ook al ruim 22 jaar oud en in verschillende handen geweest. Dan gebeurt dat. Op ons tegenvoorstel had hij niet weer gereageerd en daarmee dachten we dat het over en uit was. Maar toch, tegen tien uur ´s avonds kreeg ik een berichtje binnen en deed hij nog weer een tegenbod. Dat lag precies midden tussen zijn eerste bod en ons tegenbod en was ook de prijs waar wij graag op uit wilden komen. Dus meteen akkoord gegeven!
   

Daarna gaf de koper aan, om de caravan morgen op te komen halen. ´s Middags om twee uur wilde hij bij ons zijn om de caravan te bekijken en dan, bij akkoord, meteen meenemen. “Prima hoor. Kom maar langs!” Dat betekent voor ons wel, dat we morgenvroeg niet meteen verder gaan met behangen, maar eerst de caravan leeg moeten halen. Hadden we hem net ingepakt… Alle persoonlijke spulletjes moeten er nu uit en dat zijn best een aantal kratten vol. Alle decoratiespulletjes, maar uiteraard ook alle pannen en bakjes, het servies, het bestek en nog veel meer. Daarnaast moeten de “technische” spullen er weer in: voortent met stangen en kleden, accu (die stond vorstvrij in huis) en noem maar op. De man heeft de caravan in principe via foto´s in de advertentie gekocht en we hopen maar dat het morgen echt doorgaat. We maakten veel te weinig gebruik van de caravan en dan staat die feitelijk alleen maar ter decoratie op ons erf. Dat is uiteraard een (te) duur grapje. Laat iemand anders er dan maar plezier aan beleven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta