Ballen en pellets

Ballen en pellets

   
Het is zaterdag en dat is normaal gesproken de dag, dat er als vrijwilligster gewerkt mag worden bij Erikshjälpen in Eksjö, maar dat had ik gistermorgen op tijd afgezegd. Het was wederom een hele drukke week geweest en dat kan ik wel aan mijn lijf vernemen. De laatste weken en dan ook nog de nieuwjaarsvisite van gistermiddag hakte er goed in. Tijd om even rust te nemen. Zodoende begon ik vanochtend maar heel rustig, met het weghalen van de vele kerstdecoraties. We hebben er nu immers lang genoeg naar gekeken. Terugkijkend op de kalender zag ik, dat alles rond de 1e december naar beneden was gehaald en een plekje had gekregen. Het heeft daarmee vijf weken gestaan en gehangen. Nou, dan kan het wel weer. Het is nu ook wel leuk om onze eigen inrichting terug te hebben. Na het ontbijtje haalden we samen de kratten van zolder, waar de prullaria in zat die weer in de kamer moest en waar de kerstspullen weer in terug konden.
 
Heiko had daarna het plan om te gaan knutselen aan de afsluiting van het portaaltje, bij de voordeur. Dat liep echter heel anders. Toen hij beneden in de kelder kwam zag hij, dat de pelletskachel uit was en dat de keteltemperatuur slechts 50 graden was. De elpatron, de aansluiting van de kachel op stroom, had het werk overgenomen en de ketel verwarmd tot 50 graden. Dat is ook de reden, dat Heiko de thermostaat heeft afgesteld voor de elpatron. Beneden een aangegeven temperatuur schakelt de elpatron dan in. Ik had het zelf al gemerkt aan de temperatuur van het warme water. Dat was namelijk nauwelijks warm. Heiko gooide zodoende de plannen om en begon aan de reparatie van de pelletskachel. Hij vernam, dat de aanvoer van de pellets niet goed ging. De schroef, die de pellets door een plastic buis naar boven moet brengen, zat vast. Eerst dacht hij, dat het motortje stuk was, alleen nadat hij het een en ander gedemonteerd had, bleek dat niet het euvel te zijn. De schroef zelf zat vast! Onderin de buis zat het verstopt. En onderin de buis betekent ook onderin het grote voorraadvat met de pellets. Er zat niets anders op dan het voorraatvat leeg te halen, schoon te maken en daarna weer te vullen. Een erg tijdrovend klusje.
   
Maar rond de klok van een uur kwam hij triomfantelijk weer boven. “Hij doet het weer!” Mooi werk. Het probleem was, dat het vele zaagsel van de pellets zich onderin het voorraadvat had verzameld. Daardoor was de schroef vast komen te zitten. Ondertussen legde ik de laatste takken van onze kunstkerstboom net in de doos en had ik daarmee alle kerstspullen weer in de kratten. Dat kon weer naar de zolder. Nadat we samen een broodje hadden gegeten moesten we echter eerst eventjes naar Aneby en daarna doorrijden naar Flisby. Vrienden van ons die in Flisby wonen, waren ziek terug gekomen na een jaarwisseling in Nederland. Beiden koortsig en heel erg verkouden. Riks en Phaedra kwamen hun bed en de deur van hun huis niet uit. Maar ze moesten eigenlijk nog wel de nodige boodschapjes hebben. Ik had aangeboden om die boodschapjes voor hen te halen en bij hen thuis te bezorgen. En belofte maakt tenslotte schuld. Het boodschappenlijstje had Phaedra mij al toegestuurd en bij de ICA in Aneby konden we al het gewenste kopen.
 
Via de WhatsApp hadden we afgesproken, dat we niet binnen zouden komen. De tas met boodschappen zouden we op de veranda zetten, op hun eigen verzoek. Ze wilden ons namelijk niet aansteken met hun verkoudheid. In Nederland waren er mét hun nog vijf anderen ziek geworden. Zogezegd, zo gedaan. Na dit rondje Aneby – Flisby waren we tegen 16:00 uur weer thuis en begon het te schemeren. We merkten, dat de dagen alweer iets langer worden. Na de kortste dag op 21 december worden de dagen elke dag 2 minuten langer, oftewel een kwartier per week. Nu dus reeds een half uurtje extra daglicht en dat konden we wel degelijk al zien. Thuis brachten we samen de gevulde kratten met de kerstspullen naar zolder, zodat dat ook weer aan de kant was. Daarna namen we even alle tijd voor een rustmomentje met een kop koffie. De kerst ligt nu definitief achter ons, de pelletkachel draait weer, onze vrienden hebben weer te eten én we hebben het toch wel lekker rustig aan kunnen doen. Trouwens wat we al eerder hadden gezien: aan het kronkelweggetje van Bordsjö naar Blå Grindar staat een kerstboom. Nou is dat niet bijzonder, er staan er immers heul veul. Maar deze had een paar kerstballen! Ja, echt waar! We hadden hem al tijdens een sneeuwbuitje op de foto gezet en vandaag nog maar eens. Hoe grappig!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta