“Avontuurlijke” avondwandeling

“Avontuurlijke” avondwandeling

 
We hebben gisteren veel gelopen. Heen en weer! Heen en weer! Van auto naar schuur en terug. Van auto naar veranda en terug. Van auto naar áchter de schuur en terug. Het waren er maar steeds kleine stukjes, maar in totaal zijn er toch wel een aantal kilometers gemaakt. Denk ik. Aan de spieren te voelen: vandaag “lichamelijk” een rustdag. Maar van het zitten word je ook enorm stijf in lijf en leden. En daarom vanavond toch nog maar even een lekker stukje wandelen. De voortuin in, de bekende route lopen. Zullen we dit keer elanden te zien krijgen? Het is al niet zo vroeg meer. En dat we dan überhaupt nog aan de wandel gaan is voor mij persoonlijk een overwinning. Ook al is het buiten nog niet zó donker, ín het bos wél! Op dat moment hoor en zie ik van alles! Ik hoor en zie dingen die er niet eens zijn! Daar word je niet vrolijk van hoor. Overal “loert het gevaar”. Achter ieder boompje, onder elke rots… “Zullen we maar terug gaan? Het is immers best wel fris…” Gelukkig: Heiko stemt ermee in en we gaan terug. De volgende keer toch maar ietsjes eerder de wandelschoenen aan doen. Wel weer mooie uitzichten gezien én een “e-hond”. Een combinatie van een hond en een eland. Het was Pantro, die midden in het bos ineens stok-stijf-stil stond. Had hij (net als ik) iets gehoord of gezien?
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta