Afstand en (te) grote afstand

Afstand en (te) grote afstand


Een bijzondere dag vandaag: vier uur van huis en dan in tweeëneenhalf uur negen bezoekjes afleggen. En een afstand die momenteel te groot is… Rond kwart voor tien stapte ik in de auto en reed ik richting Nässjö. Maar de tank was bijna leeg, waardoor ik in Eksjö langs de benzinepomp ging. Ik reed door naar Nässjö, waar ik via Marketplace iets had gekocht. Omdat ik toch ook naar Rusta en Öob wilde voor een paar boodschapjes, kon ik dat mooi combineren. Toen ik Nässjö drie kwartier later binnenreed was mijn eerste stop bij Rusta en Öob. Beide winkels zitten namelijk naast elkaar. Onderweg bedacht ik me nog, of die winkels wel open zouden zijn. Lekker op tijd trouwens… Het was vandaag een zogenaamd röddag, een “rode dag”. Dat staat in Zweden voor een extra vrije dag. Vandaag was het “trettondedag jul – trettondagen” ofwel 13 dagen na de kerst. In Nederland heet deze dag Driekoningen. Dit is een christelijke feestdag, die elk jaar op 6 januari wordt gevierd en waarop men de Bijbelse gebeurtenis herdenkt van de drie wijzen uit het oosten, die een opgaande ster zagen. Het is een officiële vrije dag (een zondag), hoewel veel winkels wel gewoon open zijn. Gelukkig waren de winkels die ik wilde bezoeken niet gesloten. Puh, zou me een stunt zijn geweest…
 
Mijn eerste stop was bij Rusta, want die was vanaf tien uur geopend. Helaas was Öob gesloten. Nadat ik een aantal boodschapjes had ingepakt reed ik daarna naar het adres, waar ik een nachtkastje en een klok had gekocht. Vervolgens keerde ik terug naar de Öob, want die was vanaf elf uur open. Toen ik daar mijn dingetjes had gehaald reed ik naar het tweede adres, waar ik een kabelhaspel op de kop had getikt. Die wil ik graag gebruiken als tafeltje. En toen was ik er nog niet. Omdat ik wat tijd over had voor de volgende afspraak reed ik ook nog maar even naar de winkel Biltema. Dit alles nog steeds in Nässjö. Heiko noemde vanochtend, dat hij graag een “gasmasker” wilde. Als hij met de hout- en pelletkachel bezig is voor reparatie of schoonmaakwerk, komt er enorm veel stof vrij. Dat ademt hij in en dat is verre van gezond. Een bezoekje aan Borgercompagnie, een dorp tussen Veendam en Hoogezand, was nodig, om ons te vertellen dat er gas- of stofmaskers te krijgen zijn bij Biltema in Zweden. Ja, bedankt Michiel! Aangezien ik toch tijd over had, kon ik die én een worstenbroodje (!) gelijk wel meenemen. Bij de eveneens nieuwe Dollardstore aldaar nog eventjes naar binnen gewipt voor een paar dingetjes en vanaf dat moment liet ik Nässjö achter mij liggen en reed ik de stad uit om weer richting Eksjö te gaan.
 
Omdat hij het mij zo ontzettend lief had gevraagd ging ik voor Heiko nog langs iemand in Eksjö, waar hij een lange waterpas had gekocht. “Die kan ik heel goed gebruiken en hij was maar €.5,-“.  Als laatste voor vandaag ging ik in genoemde plaats nog naar de Lidl voor slechte een paar boodschapjes. Ik had het wel gehad. Uiteindelijk was ik tegen twee uur weer thuis. Wát een ochtend! Natuurlijk kon ik veel in de auto zitten, maar het in- en uitstappen was op het laatst ook niet meer prettig. Thuis had Heiko gelukkig de Life360 app in de gaten gehouden, zodat hij exact wist wanneer ik thuis zou zijn. Buiten stond hij mij al op te wachten, om de auto leeg te pakken en boven in de keuken stond de koffie al voor mij klaar. Super! Heiko vertelde, dat hij twee uurtjes bij de buurman was geweest. Die had gevraagd of hij Erling even wilde helpen met een klusje. Er moest getimmerd worden en bepaalde dingen kon hij niet alleen. Het was dus even handig voor de buurman, om een paar extra handjes te hebben. Beide mannen hadden na die twee uurtjes een frame voor een of ander hok klaarstaan en nu zou de buurman weer een tijdje alleen vooruit kunnen. Als hij hulp nodig was de komende dagen zou hij wel bellen. Erling was zeer dankbaar voor de hulp. Altijd fijn om elkaar te kunnen helpen. Misschien rijden wij de volgende maand wel weer in een greppel (!) en moeten we hem bellen om ons er met de tractor weer uit te trekken.

Ondertussen waren onze gedachten de hele dag bij de begrafenis van onze lieve vriend Jan. Hij overleed op oudejaarsdag en werd vanmiddag begraven, op de begraafplaats te Kolham. Wij merkten dat de reis naar en van Nederland, in combinatie met leeftijd en gezondheid in deze gevallen een obstakel is. Als we in Nederland hadden gewoond waren we er zeer beslist heen gegaan. Nu, met de reis van december nog in de benen en daarna het familiebezoek tijdens de kerstdagen, was het simpelweg niet te doen. Heel spijtig en we hebben er ongelofelijk veel over gepraat en twijfelden enorm. Uiteindelijk kozen we ervoor om thuis te blijven. Ook, omdat onze vriendin Sia momenteel gelukkig haar kinderen en (grote) familie om zich heen heeft. Wanneer het daar weer een beetje rustig wordt zullen wij haar bezoeken. Toch is en blijf het op momenten als deze, ontzettend moeilijk, dat er een afstand van ruim duizend kilometer moet worden overbrugd.
In gedachten en in ons hart waren we bij het afscheid van Jan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta