Afscheid Monuta Regio Noord

Afscheid Monuta Regio Noord

     
Als je bij Monuta werkt is er in mijn beleving maar één locatie waar je afscheid moet nemen: het crematorium. Dagelijks nemen we in de uitvaartbranche vele keren afscheid in een crematorium, dus vond ik het erg toepasselijk om ook mijn afscheid van de Monuta collega’s daar te houden. We mochten woensdag te gast zijn in crematorium Cereshof te Stadskanaal. De collega’s druppelden een voor een binnen die middag. Jammer genoeg kon niet iedereen komen. Helaas is het in deze branche zo, dat er op ongeplande momenten zomaar een overlijdensmelding binnen kan komen of dat er nog een late uitvaart is. Zo ook deze middag. Daarnaast was het de meivakantie, waardoor een aantal collega’s even alleen of met de kinderen weg waren en zodoende niet langs konden komen. Directeur Roos Zwetsloot sprak mij toe en memoreerde dat mijn ingediend ontslag wel onverwachts was. Maar niet geheel verrassend. Ze wisten van mijn vorige functies bij Univé en hadden er rekening mee gehouden, dat de nieuwe functie mij onvoldoende uitdaging zou geven. Ook vertelde ze, dat ze op onze blog al zoveel over Zweden had gelezen, dat ons vertrek naar dat mooie land geen verrassing was. Ongelegen kwam het wel, vanwege de gaande reorganisatie. Maar goed, soms loopt dat zo.
     
Fijn waren de woorden over het succes van het Local Hero project, dat ik samen met de vier uitvaartverzorgers (Freddy, Harries, Jan en Erika) in Hoogezand mocht doen. De resultaten van dat project waren aanleiding om het hele land op die manier te laten werken. Wat dat betreft laat ik een “erfenis” achter waar ik zeker weten heel trots op ben. Maar dat succes deel ik heel graag met de vier eerdergenoemde uitvaartverzorgers. Op het eind van haar speech wenste Roos mij (en Joke) in het Zweeds: “Een goede reis mijn vriend” en “Veel geluk aan de andere kant van de Öresundbrug”. Een verhaal om verlegen van te worden. En daarbij een heel mooi boek over de aarde én een kistje met wijn. Ik kijk met enorm veel plezier terug aan de tijd bij Monuta. Daar werken fantastische mensen-mensen en daar voelde ik me vanaf dag 1 (op 1 februari 2014) meteen thuis. Van velen kreeg ik deze middag of reeds eerder bedankjes (in woord en/of geschrift, via presentjes) voor de fijne samenwerking. Ik ga de groep dan ook zeker missen. Zelf sloot ik mijn speech af met “Vi ses i Sverige” oftewel “Tot ziens in Zweden” en vele zijn het zeker van plan. Daar kijken we nu al naar uit!
     

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta