Afscheid met een lach en een traan(tje)

Afscheid met een lach en een traan(tje)

dscn4433   dscn4434   dscn4435
We waren inmiddels begonnen met het maken van de kransen. Alberta had verteld, dat ze nog kwam. Maar waarvóór ze kwam niet! De verrassing was dan ook groot, toen ze een schitterende boeket bloemen tevoorschijn haalde en mij die overhandigde. Vanmiddag was namelijk het laatste wat ik als coördinator heb geregeld. En ze hield ook nog een “toespraakje”… Gaf me van én Humanitas én van Robinia cadeaubonnen en een kaart met een mooie tekst. En op dat moment stond ik even met de mond vol tanden. Dat heb ik overigens niet vaak. Toen ook nog een aantal van de aanwezige vrijwilligsters me een cadeautje gaf… toch wel emotioneel hoor… Binnenkort ga ik alle vrijwillig(st)ers via de mail bedanken. Niet omdat ik nu een brokje in de keel had, maar niet iedereen was immers vanmiddag aanwezig. Dan ga ik ze vertellen, dat ik ze stuk voor stuk lieve mensen vind, met het hart op de juiste plaats. Échte vrijwillig(st)ers, die nog iets over hebben voor “die andere”. Ik ga ze missen…
dscn4478      dscn4479

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta