9 dec. – Daar gaat mijn schep!

9 dec. – Daar gaat mijn schep!


Mijn opa Heiko Pietersen zei vroeger altijd: “Gain lozer volk as mensen”. Oftewel: wij zijn niet voor één gat te vinden. Heel praktisch en oplossingsgericht ingesteld en dat kwam vandaag weer heel goed van pas. Ik had namelijk de volgende uitdaging: in de uitgang van de kachel zit ontbrak een klepje. Daar waar de rookgassen via de pijp door de schoorsteen naar buiten gaan. Het bekende klepje waarmee je het kanaal dicht kunt zetten. Vaak zit die in de pijp van de schoorsteen, maar in dit geval zit die aan/in de kachel. Dat wil zeggen: daar zou die moeten zitten. Maar de pen waaraan die klep zou moeten zitten was afgeknapt en verdwenen. Alleen aan de bovenkant was nog een los, gietijzeren stuk waar eerder die klep aangezeten heeft waarschijnlijk. Hoe nu? Op zich brandt de kachel natuurlijk ook wel zonder dat rook-gas-afvoer-kanaal-klepje (24 letters!), maar dan giert de warmte ook meteen naar buiten. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. ´s Nachts wakker liggen heeft dan soms z´n voordelen. “Hoe ga ik dit oplossen?” was de vraag die me steeds door mijn hoofd ging. Ik heb een dik stuk ijzer nodig waar ik een rond stukje van kan maken.

Dat moet vervolgens aan een ijzeren pen gelast worden met onderaan schroefdraad voor een moer en bovenop een dwarsstukje om de pen met klep mee te kunnen draaien. Waar vind ik zo´n stuk ijzer… Ineens wist ik het! Achterin de container staan een aantal oude spades van de vorige eigenaar. Het blad van één van die spaden is wellicht dik genoeg voor dat klepje. Het wordt blootgesteld aan hoge temperaturen en moet om die reden voldoende dikte hebben. De volgende dag meteen in de container gedoken en ja hoor. Gevonden! De haakse slijpsteen gepakt, de schijf voor het snijden van ijzer er op en een vierkant stuk uit de schep geslepen. Daarna de hoekjes afgerond en bijgeslepen. Passen en opnieuw slijpen… en opnieuw. Totdat het perfect paste. Daarna een dikke bout gezocht. Dat werden er twee die aan elkaar gelast zouden moeten worden. Tenslotte een dwarspennetje (stukje van een kozijnanker voor gebruikt). Vervolgens de buurman gebeld: “Hej, kan du svetsa?”. (Kun jij lassen). Ja! Mooi. Ik de auto en naar de buurman. Die heeft alle onderdeeltjes keurig aan elkaar gelast en eenmaal thuis bleek het perfect te passen. En zo werd een schep ineens een rook-gas-afvoer-kanaal-klepje. Tja, een mens moet zich toch weten te redden nietwaar? Kan niet bestaat niet. “En inderdaad opa. Gain lozer volk as mensen!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta