29 dec. – En dan… wordt het stil…

29 dec. – En dan… wordt het stil…


Het laatste kopje koffie is gedronken: de vakantie van tante Heiltje en neef Sietse zit er alweer op. Tjonge, wat zijn die dagen omgevlógen. We hebben vijf hele gezellige dagen gehad samen en dan gaat de tijd zó ongelofelijk snel. Over en weer spreken we uit, dat we hebben genoten van elkaars gezelschap. Tevens spreken we uit dat het leuk zou zijn als ze, bijvoorbeeld in de zomer, nog een keer weer bij ons komen. Als alles weer “normaal” is. En dan… dan gaan de jassen en de schoenen aan en zeggen we echt “Tot ziens!” voor een tijdje. Buiten is het alweer donker en tijdens het emotionele afscheid lijkt het zelfs te gaan regenen. Of waren het de traantjes? De achterlichten van Sietses auto zwaaien we na, totdat ze niet meer te zien zijn. Een bezoek waar je weken naar hebt uitgekeken is na vijf dagen alweer een herinnering. Zo vergaat het Heiko´s ouders in Hoogezand dus ook. Die kijken eveneens wekenlang uit naar ons bezoek en voordat ze het beseffen gaan wij alweer terug naar Zweden… Als we weer in huis zijn met z´n tweetjes, zitten we ietwat beduusd en verloren op de bank. Het is ineens zo stil in huis. Jikke en Ebba komen weer tevoorschijn en kruipen bij ons op de bank. Die hadden zich wat afzijdig gehouden deze dagen. Waarschijnlijk was het ze te druk. Maar nu komen ze bij ons, alsof ze het aanvoelen en de leegte willen opvullen. Heel lief. Even wennen is het wel weer hoor, na zo´n turbulente, maar zeer gezellige week. De rest van de avond brengen we door op de bank met een filmpje vanaf een dvd…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image