28 juni – Familie terug naar huis…

28 juni – Familie terug naar huis…

 
En dan is het tijd voor vertrek… Zoals Sietse het mooi verwoorde: “Je bent er wekenlang mee bezig en leeft er enorm naar toe. En dan is het zomaar weer voorbij, eigenlijk voordat je er erg in hebt.” Inderdaad, dat voelden Joke en ik precies zo. De week is omgevlogen. Dat is natuurlijk een heel goed teken, want we hebben ons geen minuut verveeld! We hebben samen ontzettend gezellig bijgepraat (ondanks wekelijkse telefoontjes en WhatsAppberichten genoeg onderwerpen), we hebben samen leuke uitstapjes gemaakt, we hebben samen gezellig buiten de deur gegeten, we hebben samen knus gebarbecued onder de veranda, we hebben samen intiem koffie gedronken in de zon op het terras, we hebben samen uitgebreid ontbeten en geluncht, we hebben samen genoten van het mooie weer, van de natuur en van elkaar. Kortom, een perfecte week samen doorgebracht.

Nog even een laatste foto. Van ons samen. Er zijn genoeg foto´s gemaakt, maar met z´n allen op een is nog wel zo leuk. Later kregen Sietse en ik te horen, dat het lastig was om met ons tweetjes erbij een mooie foto te maken. Hoe zou dat kunnen? Daarna kwam toch het onvermijdelijke en emotionele afscheid. Nadat alles in de auto is gepakt en het huis nog een keer is nagelopen, om zeker te weten dat ze alles weer bij zich hebben, volgt de laatste omhelzing van die week. Een stevige knuffel en we houden elkaar net even langer vast dan anders. Er wordt elkaar beloofd, om weer veel contact te houden tijdens hun terugreis en uiteraard ook nadat ze weer thuis zijn. Een laatste zoen, de laatste woorden en daarna rijden ze weer met z’n tweeën in zuidelijke richting. En toen werd het stil… Dat is telkens het geval als gasten weer vertrekken. Met familie is het uiteraard weer net even anders. Dan is het ineens letterlijk en figuurlijk stil en moet je even zoeken naar je eigen ritme. Gelukkig kregen we ´s avonds bericht, dat ze gezond en wel in Denemarken in een hotel zaten. Zo waren ze weer vele uren en vele kilometers uit het oog, maar niet uit ons hart! Vele herinneringen en vele foto’s zijn weer gemaakt! We hopen dat het niet de laatste keer was, dat ze samen bij ons geweest zijn. En daarom zeggen we dan ook: “Tot ziens in Ödarp, lieve tante Heiltje en Sietse!”
   

2 gedachten over “28 juni – Familie terug naar huis…

  1. Dat ervaren wij net zo Heiko, dat wanneer familie weer vertrekt het eerst zo leeg voelt en je weer in je eigen ritme moet komen! Wat blijft zijn de herinneringen!

  2. Ja, het is helaas niet anders. Er is een tijd van komen en een tijd om te gaan voor onze gasten. Net zoals wij dat uiteraard hebben als we een weekje naar Nederland gaan. Gelukkig hebben we het ritme weer snel te pakken en kunnen we, inderdaad zoals jij zegt, nog lang teren op mooie herinneringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta