25 juni – Met familie naar Stenbrottet

25 juni – Met familie naar Stenbrottet

 
Vandaag hadden wij een bezoekje aan de oude Stenbrottet van Askeryd gepland inclusief een picknick. Toen ik thuiskwam had Joke de picknickmand al helemaal klaar, inclusief twee thermoskannen met koffie. Ze hadden vanochtend herinneringen van vroeger opgehaald en het was ontzettend gezellig geweest. Nu zouden we naar de oude verlaten steengroeve gaan, die teruggegeven is aan de natuur en er geweldig mooi uitziet. Absoluut een bezoekje waard met gasten uit Nederland. Deze groeve zal vaker op het programma komen te staan. Ter plekke was het nog even erg spannend, of tante Heiltje de steile weg naar boven wel zou kunnen beklimmen met haar rollator. Maar met haast bovennatuurlijke krachten drukte ze haar rollator naar boven, onderwijl Sietse en Joke haar op een gegeven moment maanden om onderweg ook even te rusten. Eenmaal boven volgde de beloning voor haar doorzettingsvermogen.
 
Het schitterende uitzicht over de verlaten steengroeve! Boven op de berg, die grotendeels is afgegraven, namen wij onze picknick. Tante Heiltje kon op haar rollator zitten, Sietse op zijn inklapbare stoel en wij op onze eigen stoeltjes. De broodjes en de koffie smaakten ons allen prima en ondertussen werden de nodige indrukken en afdrukken in de vorm van foto´s gemaakt. Terwijl we er zaten te eten kwam er een rood autootje voorbijrijden. Ik had de auto beneden laten staan, omdat de wielen begonnen te spinnen toen ik de steile weg naar boven op wilde rijden. De helling én de losse stenen zorgden ervoor, dat het mij verstandiger leek om de auto beneden te laten staan. Maar toen het kleine rode autootje wél naar boven kwam, dacht ik dat het de Volvo toch óók zeker zou moeten lukken. Na de picknick haalde ik zodoende de auto op, om tante Heiltje de moeilijke afdaling te besparen. Toen ik het juiste spoor koos ging het prima. Gelukkig maar.
   
Nadat we alles hadden ingepakt en zelf waren ingestapt besloot ik om niet de weg naar beneden te nemen, maar door te rijden. Daar was het rode autootje namelijk eveneens naar toe gereden. Een goede keuze, want verderop werden we nog verrast door twee grote, onder water gelopen, gaten in de berg waar overduidelijk ook graniet was gewonnen. Prachtig! We genoten alle vier van deze schitterende omgeving. Op de terugweg naar huis reden we langs het grote meer Västra Lägern, waar we bij een roeiboten aanlegplaats een picknickbankje vonden en nog een kop koffie nuttigden. Ondertussen genietend van het weidse uitzicht over het meer en de zon die op de overzijde van het meer scheen. Een sprookje!
 
Daarna was het tijd om via een toeristische route weer naar huis te rijden. Thuis pakten we alles weer uit de auto en beredeneerden we wat we met het eten zouden doen. We besloten om naar de pizzeria te gaan in Aneby. Nadat we terugkwamen van de oldtimertreffen in het Folkertspark te Aneby. Een verrassing voor Sietse, die niet alleen zelf een paar oldtimers heeft, maar ook graag naar andere “verteranbilar” kijkt. Er waren verschillende merken, groottes en kleuren en de sfeer was zeer gemoedelijk. Samen met Sietse raakte ik nog in een leuk gesprek met een eigenaar! Een geslaagd evenement! Ook het eten bij de pizzeria smaakte fantastisch en zo sloten we de schitterende dag af. Het is heel fijn om “onze plekjes” te kunnen delen met familie, die het zo enorm kunnen waarderen!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta