2019.02.24 NL – Nog één keer deze week…

2019.02.24 NL – Nog één keer deze week…

 
Vandaag kregen we alweer een schitterende zonsopkomst te zien. Weer een beetje vorst erbij en dat beloofde weer een mooie dag te worden. Maar eveneens de laatste dag van dit weekje Nederland. Een week, met opnieuw bezoekjes en veel praten. Vanochtend hadden we zoveel mogelijk ingepakt: in een paar tassen, in één koffer (!) en in een krat. Want als we vanavond terugkomen zal de fut er wel zo’n beetje uit zijn. Toen we weggingen en zelfs de eerste dagen van deze week, dachten wij, dat we de website ook wel even bij zouden kunnen houden. Helaas niet gelukt. Je bent toch meer en anders onderweg dan thuis. Tegen elf uur trokken we de deur achter ons dicht en reden we naar Hoogezand. De laatste keer deze week, dat we de Groningse landschappen weer in ons kunnen opnemen, met al hun schoonheid. In Hoogezand zaten Heiko zijn ouders al klaar met koffie en gebak. Gebak! Mijn verjaardag werd alvast gevierd! Hoe lief! En wat leuk, weer een verjaardag met familie! Trouwens, dat hadden we ook al een beetje gedaan natuurlijk met tante Heiltje en Sietse. Ook die hadden gebak voor mijn verjaardag meegenomen. Wat hebben wij het met onze families getroffen!
 
Na de koffie kwamen er ook nog weer lekkere hapjes op tafel. Een paar hadden we wel gemist. Oh ja: én de laptops werden tevoorschijn gehaald. Of we nog éven naar iets wilden kijken. Natuurlijk! Vooral het werken met het “op afstand overnemen van de laptop” hebben we aangepakt. Doordat er, zowel in Hoogezand, als in Ödarp nieuwe laptops waren gekomen, moest het een en ander opnieuw worden geïnstalleerd. En getest. Ik had mijn eigen laptop mee en daardoor was het boter bij de vis: het werkte perfect. Wanneer we thuis zijn, gaan we dit nogmaals doen, zodat we even weer oefenen. Deze middag hadden we de broodmaaltijd overgeslagen. Heiko´s ouders hadden zoveel voor ons gekookt en gekocht aan lekkere broodjes, dat wij besloten om ze mee uit te nemen. Naar de wok! We hadden om vijf uur afgesproken en rond half vijf liep ik met Heiko´s ouders heen. Heiko ging met de auto, met Pantro achterin. We waren een beetje te vroeg, maar dat was geen enkel probleem. We konden meteen “aanvallen”. En al het eten zag er zó goed uit, dat je op dat moment het liefst ook alles probeert… Het vlees werd vakkundig gewokt en na het kiezen van een (voor sommigen onder ons) pittig sausje konden we beginnen met eten. Het smaakte ons zo goed, dat we besloten voor een tweede keer te gaan. Toen ook dat bordje leeg was, waren onze buikjes goed vol. Gelukkig hadden we nog wel ruimte overgelaten voor een bolletje ijs. Met vruchten en slagroom. Genieten!

We hebben niet alleen lekker gegeten. Tegelijkertijd was het wederom een prettig en gezellig samenzijn met Heiko´s ouders. Het meest belangrijke: het samenzijn. Bijna twee uur later gingen we op dezelfde manier terug. Pantro had weer eens, in dit geval, prima op de auto gepast. Wat fantastisch van hem en dat werd uiteraard beloond met lekkere snoepjes en koekjes. We dronken bij Heiko´s ouders nog een kopje koffie en daarna volgde het vervelende afscheidsmoment. We hadden elkaar deze week meerdere keren gezien en gesproken, maar oh, wat vliegt de tijd toch snel om. Tussen dit moment en het volgend bezoek duurt het echter niet zo lang. Onvoorziene omstandigheden uitgezonderd. In april gaan we immers weer, omdat Peter en Daniëlle dan gaan trouwen. Wij gaan dan met ons vieren die kant op rijden. En dat is al over zeven weekjes. Even iets anders dan zes maanden! Tot die tijd houden we weer contact via WhatsApp, berichten en beeldbellen, mailen en nu ook bellen met beeld via Google Duo. Eens zien wat de beste kwaliteit levert. “Tot ziens!” Zo verlieten wij de flat en liepen we richting de auto. Toen we de flat passeerden stonden Heiko zijn ouders nog buiten op de galerij. Zwaaiend en toeterend reden we weg. Stilte in de auto… Eenmaal terug in het vakantiehuisje smeerden we nog broodjes voor onderweg en sneden we wat kaas en worst. We maakten het niet laat en gingen tijdig naar bed, om de volgende ochtend uitgerust aan de terugreis te beginnen… De week in Nederland was weer over…
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta