2019.02.18 NL – Reis loopt voorspoedig!

2019.02.18 NL – Reis loopt voorspoedig!

 
Volgens planning laten we Ödarp rond negen uur achter ons. Het zonnetje schijnt volop en dat geeft een goed gevoel voor de rest van de dag. Het zou maar regenen. Dat vind ik persoonlijk het meest vervelende weersomstandigheid om in te rijden. Steeds die regen-voor-je-ruiten-weghaal-heen-en-weer-ga-stangetjes voor je ogen langs is geen pretje. Het vermoeid je enorm tijdens het rijden en vereist veel concentratie. Nee, we hebben het zonnetje erbij en de lucht laat nagenoeg geen wolken zien. Prima omstandigheden voor een reisje naar het zuiden. Zo mooi! Ook na een paar uurtjes te hebben gereden is het zonnetje er nog steeds bij wanneer we onze eerste stop hebben. We nemen een kopje koffie en een broodje. Het hardgekookt eitje hoort daar uiteraard ook bij. Pantro krijgt lekker fris water en een paar lekkere koekjes.
  
Pantro zou eerst niet mee. Het in de auto springen kost hem veel moeite en waarschijnlijk ook pijn. Dat wilden we hem niet aandoen. Daarom hadden we kunnen regelen, dat hij naar andere buren ging te logeren. Helaas kreeg de heer des huizes een oproep van het ziekenhuis. Hij zou een stens geplaatst krijgen. “Als jullie Pantro twee dagen elders kunnen onderbrengen, kan hij hier vanaf woensdag wel komen!” Dat was heel lief, maar een dergelijke ingreep vereist daarna toch wel een beetje rust en zijn gezondheid gaat immers voor! We besloten onze viervoeter mee te nemen. Van Geert en Froukje had hij een paar jaar geleden een prachtige vest gekregen, waar ook een handvat aan zit. Op de rug. Ik kreeg toen het idee, om Pantro middels die vest in de auto te kunnen tíllen. Hij vindt het heel vervelend, wanneer we hem onder de buik vastpakken om hem op te tillen, maar waarschijnlijk gaat dat met de vest wel goed. Die heeft twee beugels onder zijn buik door. Eentje voor en eentje achter. We hebben het tillen thuis getest en dat ging prima. Pantro gaat mee!
 
Door Zweden rijden was geen enkel probleem: het was zoals wel verwacht heel rustig op de wegen. Droog weer, zonnetje erbij en weinig verkeer: wat een zaligheid om te reizen. Vanzelfsprekend was het ietsjes drukker wanneer we bij een stad in de buurt kwamen. Bijvoorbeeld bij Malmö. Daar reden de auto´s rechts en links van ons, bij een kruising reden ze zelfs boven en onder ons. Daarna ging het richting de brug, de Öresundbrug. We hadden het vorig jaar een zogenaamde BroBizz-pasje gekocht en die werd vandaag weer eens gebruikt. Wat is dat een prachtig systeem. Je legt het apparaatje maar in de vensterbank, ik bedoel op het dashboard en “Piep” en dat betekent, dat de pas is gelezen en dat de slagboom voor je open gaat. Geweldig! En zo druk als het was vóór Malmö, zo rustig was het hier. Geen auto die met ons mee de grens over ging. En dat was eigenlijk het hele stuk tot aan de Grote Beltbrug, een hangbrug in Denemarken tussen de eilanden Funen en Seeland. Mij hoor je niet klagen…
 
Bij deze brug was het iets drukker, geen wonder eigenlijk, want deze brug verbindt immers de twee eilanden en alles moet daar langs. De weg verder was ook nog redelijk rustig, zodat we gewoon onze gang konden gaan en die snelheid konden rijden die we wilden en mochten. Dat is voor een groot deel van Denemarken 110 km/ uur en op sommige stukjes 130 km/ uur. We hebben hier geen oponthoud gehad. Tuurlek: we zijn ook hier nog even weer gestopt, om op een parkeerplaats te genieten van het zonnetje op onze gezichten én natuurlijk van een beetje drinken en eten. Het inwendige van de mens moet wel goed verzorgd worden. Toch? Het strekken van de benen was een aangename bijkomstigheid. En niet alleen voor ons mensen, ook voor onze Pantro. Als Heiko met hem even aan de wandel ging had ik de koffie of ander drinken ingeschonken en een beetje eterij klaar staan. Teamwork… Rond vijf uur gaan we de grens tussen Denemarken en Duitsland over. Bij Flensburg. We hadden uitgerekend, dat we nu zeker langer onderweg zouden zijn, omdat we hadden besloten via de bruggen te gaan en niet met de boten.
 
Maar dat viel allemaal erg mee. Nu reden we nog ongeveer vier uurtjes door Duitsland, uiteraard ook hier nog met twee pauzes. Niet alleen voor onze viervoeter, maar ook zeker voor onszelf. Even een beetje lopen voor een andere doorbloeding is tijdens een dergelijke reis gewoon een “must”. Overigens zijn Hamburg en Bremen twee steden waar we vaak even stilstaan of langzaam rijden. Omdat het daar nou eenmaal altijd drukker is dan elders op de snelweg. Vandaag niet en we konden daarom gewoon doorrijden, alsof we ergens op het platteland reden. Mij hoor je niet klagen… Hoewel de reis door Zweden én Denemarken langer was, was de totale reisduur precies gelijk. Waarschijnlijk doordat de ene bootreis een klein uurtje duurt en we die nu niet hadden, konden we dit wegstrepen tegenover een uurtje extra rijden. Vandaag waren we namelijk ook precies twaalf uur na vertrek op de plaats van bestemming. Een kopje koffie hebben we nog gehad en daarna waren de oogleden behoorlijk zwaar. We hebben de ogen vanaf een uurtje of tien dan ook maar dichtgedaan en de oogleden vanaf dat moment vanbinnen bekeken…
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta