Zweedse mollen in de Zweedse tuin

Zweedse mollen in de Zweedse tuin


In Blijham hadden we regelmatig molshopen in de tuin. Eerst bestreden we de mollen met trilbuizen, die we in de grond stopten. De mollen vonden die trillingen erg vervelend en gingen naar een ander stuk grond. Dat was naar de buren. Toen onze buren óók van die trilbuizen kochten, maar dan op zonne-energie en onze batterijen waren leeg, kwamen de mollen weer terug… Op zichzelf is een mol geen vervelend dier, het probleem is dat ze gangen maken en als je dan door je tuin loopt en met een voet in zo’n gang stapt, kun je je enkel wel breken. Dat willen we voorkomen. Zodoende kwamen de mollenklemmen van mijn vader van pas. De mollenklem zette ik eerst altijd ín een molshoop, maar dat was verkeerd. Ze moeten juist in een doorgaande gang. De hoofdweg zeg maar, waar de mol vaker per dag langsloopt. In die gang moet de klem komen en dan ook nog op de juiste hoogte of diepte. De mol moet er onderdoor kunnen lopen, als hij door de hoofdgang loopt en zal met z’n rug tegen een palletje schuren waardoor de klem dichtgaat. Dat hebben we een aantal keren met succes gedaan. Ook bij ons vakantiehuis Rolsberg hadden we mollen in de tuin. Maar toen ik er een gevangen had was het hele probleem over. Eén mol kan dus een behoorlijk groot gebied bewerken. Nu wonen we in Ödarp en zagen we voor het eerst na ruim een jaar een paar molshopen in de tuin. De klemmen kunnen daarmee opnieuw in stelling gebracht worden. Hopelijk heb ik hem snel te pakken, want anders wordt het straks moeilijk grasmaaien…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta