Zware last

Zware last


Nog even weer over het weer… Tja, het houd je nou eenmaal bezig hè… De laatste dagen is het overdag af en toe rond het vriespunt. Of nét erboven. Dat betekent, dat de sneeuw op de bomen een beetje smelt, zodoende zwaarder wordt en naar beneden valt. Oppassen geblazen als je in het bos onder de bomen loopt. Voor je het weet heb je paar druppen natte sneeuw in je nek. Brrr… Maar ook het sneeuwpakket op het dak van ons huis komt omlaag. Eerder schreef Joke al, dat het ’s nachts een beetje spookte. Krakende geluiden van glijdende sneeuw en het dreunen van de sneeuw, die met enige vaart van het dak 6 meter lager op de grond of op ons terras valt. Zolang het op de grond valt is er niks aan de hand. Maar bij onze voordeur hebben we een afdakje, een balkonnetje. Daar valt ook sneeuw op: de sneeuw die er rechtstreeks op valt vanuit de sneeuwbui én de sneeuw vanaf het schuine dak van het huis. Deze laatste is veel vervelender, omdat het ongeveer drie keer zoveel is en daarbij zwaar is omdat het smeltende sneeuw is. Gisteren was het daarom tijd, om het dikke en zware pakket van het balkonnetje af te scheppen. Maar ja, hoe kom je daar? De balkondeuren willen niet meer open…

Dat betekende: ladder halen en van buitenaf het balkon op. Schep mee en aan de slag. Tegelijkertijd goed opletten wat er met de nog resterende sneeuw op het schuine dak gebeurd. Hopelijk gaat dat niet nu net glijden, terwijl ik er onder sta. Met één oog op de weg te scheppen sneeuw en het andere op het dak ben ik ongeveer een half uurtje bezig met scheppen. De sneeuw is zwaar. Het is flink in elkaar gedrukt en tot ijs verworven. De scheppen sneeuw/ ijs gooi ik over het balkonhek in de tuin. Daarbij wakend voor onze Pantro, die mij vanaf de grond gadeslaat. En die er ongelofelijk goed in is om altijd precies op de verkeerde plek te gaan staan… Het lukt me om alles over de reling te gooien zonder Pantro te raken! Als het balkonnetje schoon is stap ik weer op de ladder, nog steeds duimend dat de laatste sneeuw niet precies op dat moment van het dak glijdt. Gelukkig gaat het allemaal goed. Nu snel naar binnen om m’n handen te warmen aan een kop warme koffie. Hé! Het sneeuwt alweer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta