Zelfgebakken gevulde koeken!

Zelfgebakken gevulde koeken!


“Kopje koffie?” Er wordt positief op gereageerd. Maar er zijn alleen nog stroopwafels en een paar bitterkoekjes. Niet echt véél keuze. Daarom maar even weer aan het bakken. En omdat Heiko nou eenmaal gigantische fan is van “mandelmasse” (amandelspijs) wordt een recept gezocht waar dat in ieder geval in verwerkt is. Best wel veel, maar velen daarvan heb ik al geprobeerd. Toch niet allemaal, want op de “zoveelste pagina” vind ik een recept voor gevulde koeken. En die ga ik maken. Alle ingrediënten zijn in huis en voor mij kan de pret van het maken beginnen.

Op de een of de andere manier wil het deeg echter niet tot één bal gekneed worden, waarmee ik Heiko even moet lastig vallen. Kneden is nou niet echt iets voor mij en hij geeft er niets om. Maar ook hem lukt het niet. “Moet er misschien nog een eitje bij door?” vraag hij. Nou zeg! Nu moet het niet gekker worden! Krijg ik advies over het bakken van een man. Van mijn man! Maar toch klonk het me niet verkeerd in de oren en heb ik er een ei bij door gedaan. En wat denk je? Het hechtte… Toen toch maar weer alleen verder… Vormpjes van de koeken met een kopje uit het deeg gehaald, want de echte vormpjes liggen ergens in een doos in het gastenverblijf. Maar het lukt zonder enige problemen.

Beetje spijs mét ingrediënten op de vormpjes, de randjes insmeren met ei (soort lijm) en de tweede vormpje erop leggen. Even de randjes met elkaar verbinden met een vork en de top insmeren met ei. Dit keer niet om te lijmen, maar voor de kleur. Toen de oven in. Vijfentwintig minuten wachten. En toen? Aan de koffie met warme gevulde koeken! Lekker hoor. Had eigenlijk niet verwacht dat de “zelf-gemaakte” wel net zo lekker zouden smaken als de “zelf-gekochte”. Niet eens zóveel werk en daarmee kan het wel eens een “blijvertje” zijn geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *