We mogen blijven!

We mogen blijven!


Nadat we 8 weken lang onze ogen en oren onafgewend bij de postbus hebben gehad, kwam vanochtend, maandag 3 juli, rond half twaalf de postbode een voor ons heel belangrijk poststuk bezorgen. Het was een brief van het ziekenhuis uit Jönköping. Dat was op zich vreemd, want daar zijn we nog nooit geweest. In deze brief stond dat we, nu we officieel Zweedse inwoners waren, gebruik konden maken van de Vårdcentral (de dokterspost/ gezondheidscentrum) van Vetlanda. En als we niet naar Vetlanda wilden, maar naar een andere Vårdcentral, konden we dat aangeven op een bijgevoegd formulier. “Hè, wat raar. Een brief over de Vårdcentral…” Nog een keer beter bekijken. “Hé! We hebben een Zweeds persoonsnummer!” Waar wij zaten te wachten op een brief van de belastingdienst, Skatteverket, kregen we nu een brief uit Jönköping, met daarin onze persoonsnummers. Heel erg vreemd, maar wel fijn! ’s Middags meteen naar Skatteverket in Vetlanda gereden en een bevestiging gevraagd. En inderdaad, we kregen een uitdraai uit de computer van de ambtenaar, waarop onze persoonsnummers stonden. Een beetje vreemde communicatie, maar we waren er niet minder blij mee. Yes! Eindelijk, na 8 weken als jonge honden bij de postbus te hebben gelegen, kunnen we verdere stappen zetten als emigranten. Nu kunnen we de auto op naam krijgen, kunnen we Pantro officieel aanmelden, kunnen we de verzekeringen en bankrekening op ons persoonsnummer zetten, enzovoort. Mooi! En weer een beetje meer Zweed. En wat doet een Zweed die iets te vieren heeft? Juist: een gebakje eten! Dit moet immers flink gevierd worden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *