Water en… water

Water en… water


Door het avontuur van zaterdag, dat de auto volledig in de modder vast kwam te zitten, zag die er niet uit. Van top tot teen onder de vuiligheid. Doordat de wielen slipten gooiden die de modder de lucht in en daarvan kwam ook genoeg terug óp de auto. De banden zaten er vol mee en je kon dan ook geen profiel meer zien. Om dan te gaan rijden leek Heiko geen goed idee. De hogedrukreiniger kwam tevoorschijn en de slang werd aangesloten. Heiko kijkt me vreemd aan en zegt, dat het water lauw is. Een paar tellen later voelt hij het water weer en trekt meteen zijn hand terug: het is gloeiend!
 
Dat wetende maakt hij niet alleen de auto schoon maar begint even later ook met de tuinset. Die heeft de hele winter tegen de muur van de werkplaats aangestaan. In het zand. En door regenbuien is dat zand tegen het bankje en de stoelen opgegooid. Daarna volgde sneeuw en nu kon Heiko met de hogedrukreiniger met warm water het vuil gemakkelijk weghalen. Hij had de smaak helemaal te pakken. Want ineens hoorde ik, dat hij met het stoepje bezig was. Die naast de keukentrap. Daar hadden onze gevleugelde vrienden ongeloveloos veel vet en zaadjes op laten vallen. Net als bij de keukendeur. Een en al vet van de bollen. En glad dat het was!
 
De laatste keren dat de vogels werden bijgevoerd waren we al heel voorzichtig, want voordat je er op verdacht was zou je kunnen uitglijden met alle pijnlijke gevolgen van dien. Wat is dat mooi schoon geworden! Nu blijkt, dat niet alleen de vogels schuld hadden, maar er zat ook een aanslag op van ander vuiligheid. Zo kon je eerst zien waar de vorige eigenaar zijn mat had liggen. Dat is over. Wel heeft Heiko in zijn enthousiasme verf van de deur weggespoten… Nieuw klusje kan worden toegevoegd aan het (toch al lang) lijstje… Ehhh… Heiko… Het vet van de bollen ligt nu op de auto…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta