Vogeltje gered

Vogeltje gered


Een doffe dreun en wederom ligt er een vogeltje op de grond. Nee, dit keer op het balkon. Toevallig was ik daar die dag net bezig. Even kijk ik of het matkopje weer wegvliegt. Nee, helaas blijft hij zitten. In een hele vreemde houding. Op dat moment besluit ik hem op te pakken en even tot rust te laten komen. Dat die twee niet samengaan is duidelijk: het vogeltje wordt natuurlijk bang wanneer ik hem oppak. Even later zit hij in een emmer met een dweil erover. Dat is de rust die ik bedoelde en hem even wil geven. En omdat hij beneden aan het werk was wou ik Heiko waarschuwen. Hij zou niet de dweil mogen wegpakken en daarmee het vogeltje in huis laten vliegen. Weer spanning voor dat beestje. Daarom had ik een papiertje op de dweil gelegd. Vanzelfsprekend even een foto gemaakt van het vogeltje. Op het moment, dat ik Heiko deze liet zien begon hij te lachen. “Nou, ik zie heus wel, dat je daar een vogel in je hand hebt hoor. Dat had je niet hoeven opschrijven!” Tja, dat was een “puur-toeval-foto”. In ieder geval wel duidelijk! Net zo duidelijk als de grote bonte specht: onmiskenbaar te herkennen. Deze nieuwsgierige was lekker aan het eten van de mezenbollen. De rest van de vogeltjes wachtten tot hij vertrok. Zie je ze zitten in de struiken?
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *