Verser dan vers!

Verser dan vers!


Tijdens het uitlaten van Pantro: voor de verandering loop ik met hem over het stukje land, naast ons huis waar de bomen onlangs zijn gerooid. Dan zie ik ineens elandkeutels liggen. En normaliter zien we ze als ze al uitgedroogd zijn, maar deze waren nog vers! Zó vers, dat ik dacht dat er nog damp af kwam. Maar dat zou ook een beetje met fantasie te maken kunnen hebben… Ze waren overigens in plaats van licht bruin, nu groen gekleurd. Trouwens: ere wie ere toekomt. Pantro wees mij naar de plek waar de keutels lagen. Niet dat hij me riep of zo, maar hij stond op die plek en begon te eten… Rare en voor onze begrippen een hele vieze gewoonte, alleen onze hond Pantro doet dat nu eenmaal. Hij is niet de enige. Dat weet ik, echter vies is het zeker wel. In ieder geval zag ik zodoende de verse elandkeutels liggen. Tussen het dennengroen, dat met het rooien van de bomen naar beneden is gekomen en de gehele bodem nu bedekt. Uiteraard maken we daar een foto van én een verhaaltje voor op onze website. Want een eland zó dicht bij huis is toch wel heel bijzonder. Helaas hebben we het dier niet in levenden lijve gezien. Dat hij rond ons huis snuffelt is nu onomstotelijk bewezen. Én vastgelegd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *