Verborgen tegels!

Verborgen tegels!


Eergisteren kreeg ik de kriebels over een struikje op de hoek van de linker muur en keuken. Enorm veel oude takken had ik zien zitten elke keer als ik erbij langs liep. Nu de knoppen er in komen kon ik duidelijk zien welke niet alleen oud, maar ook dood waren. Toen die maar even weggehaald en op het moment, dat ik de snoeischaar in het gras gooi hoor ik “tik”. Huh? Dat vraag om onderzoek! Nog een paar keer met de snoeischaar in het gras geprikt en elke keer stuitte ik op iets hards. Een hark erbij gepakt en daarmee een klein stukje gras op getild. Wat zou daar toch onder kunnen zitten? Een kei? Dat zou leuk zijn, die wil ik dan wel even blootleggen. Dat hoort immers bij deze omgeving en lijkt best wel mooi. Helaas geen kei te vinden. Wat wel? Flat stones!

Hoe gaaf! Al het gras eraf getrokken, ongeveer drie tot vijf centimeter dik en weer verder geprikt. Ja, nog meer. En al snel had ik het idee dat er ooit een paadje aangelegd was die nu volledig onder de grond lag, voor niemand meer te zien. Inderdaad volgden er al gauw een paar meer die ik kon blootleggen. Toch ben ik er op enig moment mee gestopt omdat de stenen die drie tot vijf centimeter in de grond lagen en ik niet wist of Heiko het paadje wel leuk zou vinden. Of dat de stenen wellicht hoger moeten worden gelegd in verband met regenbuien. Nou, Heiko was net zo enthousiast als ik! Hij haalde het gras volledig van de stenen af en maakte het vanmiddag helemaal netjes. Binnenkort haalt hij alle stenen eruit om ze op te hogen. Laat dit paadje nou precies daar liggen waar we bijna dagelijks over het gras liepen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta