“U bent geld waard!”

“U bent geld waard!”

pinnen
Het kan verkeren: een storing bij de KPN en daarmee was het niet mogelijk om bij de plaatselijke supermarkt de boodschappen te betalen door te pinnen. Gelukkig hadden ze een en ander aangegeven vóórin de winkel, zodat ik naar de naastgelegen pinautomaat kon om geld op te nemen. Contanten heb ik eigenlijk nooit meer op zak. Het is immers zó gemakkelijk met dat stukje plastic. Er was echter een oudere man voor mij en die had duidelijk moeite met het pinnen. De zon deed er ook geen goeds aan, want die scheen precies op het schermpje, waardoor het voor de man moeilijker werd om een en ander goed af te ronden. Op enig moment heb ik voorzichtig gevraagd of ik hem moest helpen, want hij mompelde meer en meer. Hij kwam er niet (meer) uit. Hij knikte naar me en vertelde, dat hij bijna nooit geld had opgenomen. De pincode had hij al ingegeven, maar hoe hij nu daadwerkelijk geld kreeg? Samen met hem in alle rust de diverse stappen doorgenomen en op het moment, dat het laatste antwoord was ingetoetst deed ik keurig een paar stappen terug. Hij kon toen het geld uit de automaat nemen en de kwitantie en het in zijn portemonnee doen. Toen hij het geld pakte zei hij ineens, terwijl hij mij aankeek: “Mevrouw, u bent geld waard! Maar de mijne krijgt u niet!” Met een gigantische lach op zijn gezicht, zo een van oor tot oor, liep hij achter mij langs, terwijl hij mij bedankte en voor mij aan de supermarkt in ging…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *