Struisvogels en pizza!

Struisvogels en pizza!


Net een paar minuten nadat Heiko is thuisgekomen rijden Sietse en ik de oprit weer op. We zetten een kopje thee en nemen er iets lekkers bij, terwijl Heiko verslag doet van zijn (lange) reis naar Stockholm. Wat een gedoe voor zo’n klein papiertje… En het meest vervelende is, dat ik het had kunnen weten. Meerdere keren had ik de website van de Zweedse belastingdienst, Skatteverket, bezocht om na te gaan wat we aan papieren nodig hadden voor de emigratie. Nóóit heb ik gezien, dat alleen een Europees paspoort nodig was voor het aanvragen van een Zweedse ID-kort. Er stond namelijk, dat je je moest kunnen legitimeren met “bijvoorbeeld met een paspoort”. Dat kon (naar mijn idee) dan ook met onze “internationale ID kaart”. Toch? Ik had op die pagina echter vér naar beneden moeten scrollen, door “lappen tekst”, om uiteindelijk te kunnen doorklikken naar een pagina met “geldige legitimatie”. En dán had ik kunnen zien, dat het alleen met de genoemde paspoort kon… In ieder geval is nu het paspoort voor Heiko aangevraagd en met een paar weken kunnen we (weer) naar Jönköping om alsnog weer een aanvraag voor zijn ID-kort te doen.

De middag is al weer bijna voorbij, als het weer mooier en mooier wordt. Daar moet je van genieten en derhalve starten we de Volvo en gaan erop uit. We willen Sietse nog meer van de omgeving laten zien. We nemen bij de eerste rotonde in Vetlanda de derde afslag en gaan richting Vaxsjö. Na ongeveer een kilometer of vijf gaan we echter van deze weg af en rijden we de berg op. We zijn al snel bij de struisvogel-boerderij, waar we even pauzeren voor de nodige foto’s. Sietse vindt het ook fantastische dieren. We vervolgen de route en genieten van de mooie omgeving. Ook krijgen we een schitterende zonsondergang te zien. Dan besluiten we, omdat we toch terug zijn in Vetlanda, om bij een van de “pizza-boeren” te gaan eten. Heerlijk, wat een verwennerij! Het leven is goed! Op de terugreis gaan we nog “onze berg” op, op zoek naar elanden. Jammer, maar helaas: niets te bekennen. We lopen nog een paar paadjes af, om vervolgens door te rijden naar huis. Nog een “afzakkertje” en naar bed. De dag was immers lang, maar ook heel mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *