Sorry! …. Sorry!

Sorry! …. Sorry!


We moeten stoppen met “Sorry” zeggen! Volgens een psychologe. Waarschijnlijk is het je nooit opgevallen, maar we zeggen de hele dag door sorry. Hierdoor heeft het hele woord zijn betekenis eigenlijk verloren, aldus de deskundige. Die had er namelijk genoeg van en is het woord sorry twintig jaar lang (!) gaan onderzoeken. Herken je dit: “Sorry, de bus gemist en daarom ben ik wat later.” “Sorry ik moet vanavond overwerken.”  “Sorry, dat ik zo laat op je appje, mailtje reageer. Ik was even druk.” Volgens de psychologe zijn er vier redenen waarom we ons zo vaak excuseren: 1 – Een laag zelfbeeld. – 2 – De behoefte om kritiek te weren nog vóór die gegeven wordt. – 3 – De behoefte om de andere te behagen. – 4 – Laten zien dat we manieren hebben. De deskundige vindt, dat we sorry zeggen moeten verminderen en alleen inzetten als het echt gemeend is (wat uiteraard in de meeste gevallen wel zo is). Ook wordt geadviseerd de excuses kort te houden. Niet helemaal uitleggen waaróm het je zo spijt. Enkel zeggen “Het spijt me.” is genoeg. Wanneer je sorry zegt draait het niet om jou en daarmee moet je het niet nog erger maken door te ratelen over hoe erg je je schaamt. Dan schijnt het zo te zijn, dat je (onbewust) de ander een schuldgevoel bezorgt. En wat volgens de psychologe al helemaal niet kan is het volgende: “Sorry dat ik de laat ben, maar jij was de afgelopen dagen ook te laat.” Met het tweede deel van je zin, vernietig je namelijk de hele verontschuldiging. Én je geeft jezelf eigenlijk een vrijbrief. Én de ander een schuldgevoel… “Sorry, dat het een lang verhaal is geworden, maar ik wou het gewoon even vertellen. Sorry!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta