Slaap, eland, slaap…

Slaap, eland, slaap…


Deze foto lijkt een overzichtsfoto van het mooie witte landschap. Is het ook, maar voor een getrainde kijker is er meer te zien. Een heel klein detail. Toch was dat kleine detail, dat kleine zwarte stipje, voor mij groot genoeg om te spotten. Rijdend vanuit de auto op de iets hoger gelegen en licht hellende weg. Het deed mij remmen op de gladde, maar gelukkig zeer rustige weg. Ietsjes achteruit rijden en nog een keer goed kijken. Is het een kluit van een omgevallen boom? Nee. Is het een grote rots? Nee. Zijn het gewoon struikjes of is het een kerstboom zonder sneeuw? Nee! Het is inderdaad wat ik dacht te zien in een split second. Een eland! Vlak langs de weg. Wel een aantal tientallen meters lager dan de weg. Ter plekke loopt het namelijk behoorlijk stijl omlaag en dat is meteen de reden dat je daar een prachtig uitzicht hebt.

Als we naar Tranås rijden is het een lust voor het oog om even naar links te kijken en in de verte te kunnen kijken. Het mooie bergachtige landschap komt daar goed tot z’n recht. De vele dennenbomen, het verderop gelegen meer en de afwisseling met een wilde akker waar (denk ik) ‘s zomers koeien lopen. Nu spotte ik daar, geheel onverwacht, een eland. Blijkbaar was deze moe, want er kwam geen beweging in toen ik rustig de tijd nam voor een foto met mijn mobieltje. Toen ik een uur later weer terugkwam uit Tranås keek ik uiteraard nog even weer opzij om te kijken of de eland er nog lag. Daar hoopte ik wel op, maar daar had ik niet op gerekend. Wat schetst mijn verbazing: hij (of zij) lag er nog steeds! Deze was dus echt moe en wilde rusten. Opnieuw mijn mobieltje ter hand genomen en weer een foto gemaakt. Misschien is deze foto wel duidelijker dan die van de heenreis. Je weet het maar nooit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta