School-tandarts

School-tandarts

FB_IMG_1456524983711
De basisschool. Eens in de zoveel tijd stond die verschrikkelijke schooltandarts-bus voor het gebouw. Je wist niet wanneer je aan de beurt was: “Misschien vanochtend, misschien vanmiddag. Misschien morgen of overmorgen.” Ik kan me de spanning nog goed herinneren. Alle kinderen moesten er heen, behalve de kinderen die particulier verzekerd waren. Iedereen kwam met verschrikkelijke verhalen terug. Oei, oei, oei! Een jonge vrouw, in een stijf uniform, kwam dan met een lijst de klas in en nam een paar kinderen tegelijk mee naar de “horror-bus”. De meeste kinderen hadden altijd wel iets. Ik kwam er altijd goed vanaf: “Geen gaatjes!”. Puh! Dat heb ik de hele basisschool trouwens kunnen volhouden. Op den duur mocht de schooltandarts-bus net zo vaak komen als ze wilden, want “bang” voor de tandarts was ik helemaal niet! Helaas kreeg ik in de laatste klas een beugel, zo’n vaste. Destijds werd er niets op de tanden en kiezen geplakt, maar werd er een “ringetje” om elke tand en kies gedaan. Daaraan zaten de haakjes voor de draadjes. Toen die beugel er na een paar jaar weer uit mocht… gaatjes! Die kon de tandarts immers niet zien, op het moment dat de beugel er nog in zat. Ondanks dat er toen wel “gaatjes gevuld” werden, ben ik niet bang geworden voor de tandarts. Maar als ik denk aan de eerste jaren op de basisschool: brrrr…!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *