Peter en Daniëlle: 19 oktober 2017

Peter en Daniëlle: 19 oktober 2017


Gisteravond hadden we het al een beetje in de gaten. Het was behoorlijk koud: het kon wel eens gaan vriezen vannacht. En ja hoor! Vanochtend was het wit. De begroeiing laag bij de grond was bevroren. Wat schitterend om te zien! Wel even wennen, maar de kachel doet het goed en dus geen koude voeten. De laatste “hele” dag van de vakantie van Peter en Daniëlle. Wat gaat de tijd toch snel. We besluiten het lekker rustig aan te doen vandaag. Voor morgen staat immers een lange reis voor de twee op het programma.

De wasmachine en droger worden aangezet met het wasgoed van de “vakantiegangers”. Zó hoeft er in Rotterdam niet meteen gewassen te worden en kunnen de kleren zaterdag zo vanuit de koffer weer meteen in de kast. “Strak plan!” zo vindt Daniëlle. Scheelt immers een hoop werk. Hebben zij tijd om lekker bij te komen van de reis en kunnen zij zich weer “geestelijk” voorbereiden voor de komende werkweek. Tussen de middag eten we patattekes met worstjes. Die lijken behoorlijk op de Nederlandse frikadellen. Natuurlijk nemen we er een gezonde portie groente bij in de vorm van sla.

Aan het eind van de middag lopen we met elkaar nog de berg op, tegenover ons huis. Helaas moet ik afhaken. Peter gaat met mij mee terug naar huis, terwijl Heiko, Daniëlle en Pantro doorgaan. Die laatste twijfelt trouwens even: “Ga ik met Heiko of met Joke mee?” Hij staat even tussen ons in en kiest dan uiteindelijk toch voor de langere wandeling. Terecht! Daniëlle neemt de fotocamera van mij over en maakt nog een paar schitterende foto’s. Onder andere die, die hieronder staat. Prachtige kleuren van de herfst, een vrijwel strak blauwe lucht, een rood huis en het plaatje is compleet…

Vanavond krijgt Peter “eindelijk-maar-toch” gehaktballetjes. Er werd namelijk lang over gesproken, maar ze werden maar niet gebraden. Tot vanavond. Gezellig bij een drankje en een spel: “Kolonisten van de lage landen”. Een prachtig spel, waarbij een beetje strategisch inzicht een voordeel is. Het spel duurde ongeveer anderhalf uur en in die tijd hebben we ons totaal niet verveeld. Integendeel: het was spannend. Uiteindelijk won Peter. Kwam het door zijn kwaliteiten of was het gewoon “geluk”?

Na het spel worden alvast een paar dingetjes ingepakt en in de auto gezet. Scheelt morgenvroeg weer in tijd. En daarna is het tijd voor de bank. We sluiten de avond af met een borreltje. De laatste deze week. Samen. We namen de week nog eens door en waren het er allemaal over eens: we hebben genoten. We hebben veel (bij-) gepraat, veel gezien, veel bekeken, maar toch ook onze rust genomen. Een heuse vakantie dus. Tot morgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *