Peter en Daniëlle: 16 oktober 2017

Peter en Daniëlle: 16 oktober 2017


Vandaag staat een rustig dagje op het programma. Peter en Daniëlle hebben immers vakantie. En wij ook een beetje. Het wordt deze ochtend dan ook een beetje “aan lummelen”. Plotseling haalt Daniëlle een schaakbord tevoorschijn. Een van haar herinneringen aan Zweden was het schaken met Lars. Daar werd in onder andere 2002 een huisje van gehuurd. Hij had eerst met mij gespeeld en gewonnen. Daarna zou hij ook wel “even” van Daniëlle winnen. Mis! Zij won. Na drie spelletjes was het ook vanochtend dat Daniëlle won. Morgen revanche?

Na de lunch ga ik met onze gasten voor een wandeling door de kloof Skurugata. Nabij Eksjö. Joke blijft thuis met Pantro, want zij kunnen helaas die wandeling niet meer lopen… Via een mooie route kom je vanuit Eksjö in het dorpje Skurugata en net voorbij dat dorpje, te midden van een heel mooi stuk natuur vind je de kloof. Er is een parkeerplaats aangelegd, er zijn toiletten bijgebouwd en er staan een aantal picknickbanken voor algemeen gebruik en dat is alles. Het wordt niet commercieel uitgebuit (gelukkig).

Die kloof is voor ons een bijna vanzelfsprekendheid als we bezoek hebben. Daar vind je een ongelooflijk mooi stukje natuur en de wandeling door de kloof is zowel een uitdaging als genieten. Goed kijken waar je je voeten neerzet, zeker als het een beetje nat is. Dan wordt het ietsje glad en is het erg belangrijk om met goede schoenen en goed profiel deze wandeling te maken. We hebben wederom mooi weer vandaag en zien vanuit de diepte van de kloof de strakblauwe lucht boven ons. Schitterend! De wandeling duurt ongeveer 1-1,5 uur en de beloning is het uitzicht aan het eind van de route op de grote rots.

Bij thuiskomst stond ons een verrassing te wachten: Joke had brownies gebakken. Niet te versmaden. Nou ben ik niet zo gek op chocolade, maar dit ging erin als koek. Nadat we onze avonturen hadden verteld, namen we even pauze om bij te komen. Maar niet lang, want we konden het niet laten om weer samen te praten. Totdat we aan tafel konden. We kregen mosterdsoep, de enige echte Groninger! Lekker veel mosterd erin, spekreepjes en preiringetjes naar smaak toe te voegen. Dat smaakte prima. Hierna duurde het niet lang of ons lampje ging uit. Het is toch een vermoeiende dag geweest. Tot morgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *