Archief van
Categorie: (Huis-) Dieren

Belevenissen van en met (huis-) dieren

Zoek en gij zult vinden

Zoek en gij zult vinden

  Pantro en zijn bal zijn onafscheidelijk. Buiten in ieder geval. Zodra we naar binnen gaan moet hij de bal bij de voordeur neerleggen. De volgende keer, dat hij weer naar buiten gaat is het de eerste wat hij zoekt, ziet en meeneemt. En wat is er mooier als zijn baasjes met de bal gooien en hij hem moet zoeken en terugbrengen? Alleen nu ligt er sneeuw. Hoe moet dat nou? “Ehhh… gewoon gooien, baasje!” Alleen dan komt het moeilijke: de…

Lees Meer Lees Meer

Vogeltjes in de zon!

Vogeltjes in de zon!

Vanochtend werden we wakker en het was een heerlijke lichte ochtend. De zon kwam al door de bomen heen en scheen op de boomtoppen. Wat een schitterend plaatje. Het was alsof de sneeuw boven de grond zweefde. Hoe? Geen idee. Toen we gingen ontbijten waren de gevleugelde vrienden alweer druk aan het eten. De grote bonte specht had zijn buik reeds vol gegeten en verliet onze tuin. De koolmeesjes wilden allemaal tegelijkertijd aan de mezenbol hangen, waardoor er bijna een…

Lees Meer Lees Meer

Pantro koude buik

Pantro koude buik

Vanochtend met Pantro aan de wandel. Niets bijzonders, maar toch ook wel. We hadden het er maar moeilijk mee, want er was weer een nieuw laagje sneeuw bij gekomen. Heerlijk om te zien wanneer er nog niemand anders heeft gelopen. Als een mooie witte deken ligt het dan over het landschap. Maar het ligt ook over de weg die we willen bewandelen. Dat is weer iets lastiger. Wel mooi hoor, maar het loopt moeilijk. Het is sneeuw die niet plakt,…

Lees Meer Lees Meer

Sssttt… vogeltjes slapen nog…

Sssttt… vogeltjes slapen nog…

Het is rustig vanochtend. Niets beweegt in of rond ons voederhokje. Geen meesje aan de bollen, geen specht aan de paal, geen boomklever bij de havermout. Geen vogels die fluiten, geen vogels die vliegen. Toch zijn er een paar heel dicht in de buurt. Er zitten namelijk drie zwartkopmezen en een pimpelmees in de seringenboom. Zie je ze zitten? Door de sneeuw op de donkere takken vallen de meesjes bijna niet op. Ze hebben bijna dezelfde kleuren. Schutkleuren misschien? Een…

Lees Meer Lees Meer

Vogeltje gevangen

Vogeltje gevangen

Vanochtend zaten we weer eens niet alleen te ontbijten. Het had flink gevroren vannacht en het valt ons op, dat er dan meer vogels komen mee te eten. Alsof de koop- en pimpelmezen, de boomklevers en de grote bonte specht dan meer honger hebben. Dat veel van hun voedsel nu onder de sneeuw ligt is vanzelfsprekend, maar dat gaat al een paar maanden. Niet iedere dag zijn er veel vogels en daarmee krijgen we steeds meer het vermoeden, dat de…

Lees Meer Lees Meer

Eendjes voeren

Eendjes voeren

“Ja hoor! Het zou Nederland ook weer eens niet zijn… Een meldpunt voor het voeren van eenden! Nou vraag ik je…” Dat was mijn eerste reactie. Die van jou waarschijnlijk ook. Alleen toen ik het hele artikel las, begreep ik de strekking van het verhaal en dat het wellicht toch wel nuttig is (kan zijn). Het Nederlands Instituut voor Ecologie richt namelijk een meldpunt in voor het voeren van eenden. “Wie ziet dat er eendjes gevoerd worden, kan doorgeven waar…

Lees Meer Lees Meer

Pantro (wilde) haren kwijt

Pantro (wilde) haren kwijt

Pantro moest geborsteld worden. Eerlijkheidshalve moet ik tot mijn schande bekennen, dat dat al eerder had gemoeten. Het werd uitgesteld en uitgesteld. Vanochtend niet meer. Nadat Heiko met hem aan de wandel was geweest werd hij beneden naar de wasruimte gebracht, waar ik klaar stond met borstel en kam. Oh, oh… Je zag aan zijn koppie, dat hij al wist wat er ging gebeuren. Echt leuk vindt hij het niet hoor. Dat laat hij de eerste minuten ook merken, want…

Lees Meer Lees Meer

Pantro is zó geduldig

Pantro is zó geduldig

Dei schat! Voor de tweede keer op rij moesten we hem de hele ochtend alleen laten. Dat laat me niet onberoerd. Het voelt niet leuk, wanneer je zoals vanochtend de deur weer achter je dicht doet en nog even tegen Pantro zegt “Goed op huisje passen, kereltje! We zijn zó terug!” Terwijl je weet, dat je om acht uur wegrijdt en tegen half een terug zult zijn. Nou weet ik, dat een hondje geen benul van tijd heeft (gelukkig!), maar…

Lees Meer Lees Meer

Verstoppertje gespeeld

Verstoppertje gespeeld

We waren vrijdag onderweg naar Tranås toen ik meende een eland te zien. Heiko op de rem en een stukje teruggereden. Waar is hij nou dan? Alles wat te zien was waren staande bomen en liggende, omgewaaide bomen. Daarvan lijken de wortels met het zand erom heen soms op een dier en wellicht was dat wel wat ik had gezien. Want nergens meer een eland. In de verste verte niet. Ik zit net weer in de auto, als een ree…

Lees Meer Lees Meer

Eindelijk pindakaas-eters

Eindelijk pindakaas-eters

De grote bonte specht klimt rustig in de besneeuwde sering omhoog om bij het voederhuisje te komen. Onderweg naar pinda´s, vetbollen, havermout of andere lekkernijen. En terwijl hij dat doet en ik hem weer eens op de foto zet, zie ik vanuit mijn ooghoek iets bewegen bij de pindakaas-pot. Als we in de keuken staan heb je links een raam met zicht op het vogelvoederhuisje en recht voor je een raam met zicht op de pindakaas-pot-houder. Warempel! Er zit voor…

Lees Meer Lees Meer

Zoektocht hondje “Ludde”

Zoektocht hondje “Ludde”

Toeval bestaat niet. Of toch wél? Zondag, de dag van ons avontuur met de helling, reden we onder andere een stukje naar het Oosten. Over de weg met nummer 131. Kregen we gisteren een flyer in de bus: hondje vermist. Sinds mei vorig jaar (!) is het hondje Ludde spoorloos. En ook hier werd een flyer gemaakt met gegevens van het hondje en de telefoonnummers van de eigenaren. Niets bijzonders. Maar nu komt het: hij woonde in Vimmerby. Hemelsbreed al…

Lees Meer Lees Meer

Met naald en… elastiek

Met naald en… elastiek

Ze eten nog steeds goed. Onze gevederde vrienden en vriendinnen. Wat dat betreft lijken ze goed gezond te zijn ook. Kool- en pimpelmezen, de grote bonte specht, boomklevers: ze vinden nog steeds gelukkig de weg naar ons vogelvoederhokje. Die wordt dan ook geregeld gevuld met lekkers. Lekkers voor hen, want ik moet er niet aandenken, om bijvoorbeeld mezenbollen te eten… Ieder zijn smaak… Een paar weken geleden had ik de vogels verrast met een streng met pinda´s. Na een tijd…

Lees Meer Lees Meer

Sneeuwschuiver en sneeuwsnuiver

Sneeuwschuiver en sneeuwsnuiver

Bij de achterdeur hebben we een, 1 meter brede, sneeuwschuiver staan. Daarmee maak ik de oprit af en toe een beetje schoon. Want als er al een mooie laag sneeuw ligt en er wordt weer nieuwe voorspeld, is het voor de begaanbaarheid goed om tussentijds even een beetje aan de kant te gooien. Dat is overigens best zwaar met zo’n meter brede bak. Als de sneeuw droog is (vanwege de vorst) niet. Geen probleem. Maar als het plaksneeuw is, nou…

Lees Meer Lees Meer

Bijzonder kiekje!

Bijzonder kiekje!

We hadden voor het aankleden van de nieuwe wand materialen nodig en gingen daarvoor naar Optimera in Tranås. Daar zouden we onder andere gipsplaten, latjes, balkjes, hardboard en schroeven halen. Omdat het de laatste dagen weer gesneeuwd had en daarmee de omgeving weer meer wit was geworden, reden we niet al te snel. We konden op die manier genieten. En dat deden we meer dan we zouden verwachten. Ineens zag ik een eland staan. “Stop!” Heiko auto in z´n achteruit…

Lees Meer Lees Meer

Twee vrienden

Twee vrienden

Pantro vindt het alleen eten niet meer zo gezellig. Wij ook niet, toch? En daarmee laat hij (te) vaak zijn brokken staan. En omdat dát nou weer niet goed is voor zijn gezondheid gaan we hem laten eten door “spelletjes” te doen. Zo laten we Pantro zijn brokjes vangen, nadat wij ze in de lucht hebben gegooid. Of we laten hem ze zoeken, doordat we ze over de vloer laten rollen. Dán wil hij wel eten. Of zoals Heiko ook…

Lees Meer Lees Meer

Översätta