Notenkraker werkloos

Notenkraker werkloos

 
Vanochtend heb ik weer een walnotentaart gemaakt. We krijgen morgenavond visite van Zweedse buren en dan is dit toch wel een oer Hollandse traktatie. Daarvoor heb ik al gauw 100 gram gepelde walnoten nodig en dat komt neer zo rond de zeventig noten. Het kraken gebeurde uiteraard met een notenkraker. Of met de blote handen: twee noten met de naden tegen elkaar aan liggend kapot drukken. Maar beide gingen zwaar. Op een bepaald moment vroeg Heiko zich af hoe vogels de noten open kregen. Na een poosje kijken kreeg hij het al snel door. Met de snavel staken ze in de bovenste donkerste naad en draaiden toen de snavel een beetje om en de noot sprong open! Momenteel hanteer ik dezelfde werkwijze met de punt van een schilmesje. Heel eenvoudig, er weinig kracht gezet te worden en het werkt ook nog eens vele malen schoner. Die vogels! Ze moesten eens weten wat ze ons hebben geleerd!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta