Naar de kapper

Naar de kapper


Het was weer zo ver. Hoognodig zelfs. Mijn haar groeit natuurlijk net als bij ieder ander mens, maar vanwege mijn “soldatenkapsel” met korte stiekeltjes kan het maximaal 4 weken groeien. Daarna ziet het er niet meer uit. Alleen vanwege mijn rugklachten kon ik niet zitten. De eerste twee weken helemaal niet en nu maximaal een half uur tot een uur. Als Joke mijn haar knipt duurt dat meestal een half uur. Net als bij de kapper in Blijham destijds trouwens. Het komt heel nauwkeurig namelijk dat gemillimeterde kapsel. Met veel geduld en doorzettingsvermogen lukt het Joke overigens telkens weer om het mooi te knippen. Vandaag moest ook de schaar er weer in. Als er bezoek aan huis komt moet je toch ook een beetje representatief zijn. Gewapend met de tondeuse, schaar, kammetje en “waterpas” ging Joke haar kunsten botvieren op mij. Ik was het lijdend voorwerp onder het kappersschortje. Bril af en geen spiegel voor me, zodat ik niet kan hoe ze te werk gaat. Pas als ze denkt dat het klaar is mag ik de bril weer op en krijg ik een spiegel in m’n handen. Maar ik heb het volste vertrouwen in haar knipkunsten. De mooiste zekerheid die ik heb is dat ze er zelf elke dag naar moet kijken! Ik kan er weer even tegen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta