J en S – zondag 10 juni

J en S – zondag 10 juni

 
´s Morgens ontbijten we niet samen. Heiko en ik thuis en Jan en Sia in hun caravan. Dat hadden we gisteren sámen afgesproken. En nee, dat heeft niets met onze gastvrijheid te maken. Echt niet. Want we vinden het ontvangen van gasten alleen maar top! Het heeft alles te maken met een stuk privacy en “eigen tijd”. Zo konden we allemaal even onze eigen ding doen en waren er geen verplichtingen. En dat pakte heel positief uit. Zowel voor ons als voor Jan en Sia. Wakker worden als het je uitkomt en in je eigen tempo de dag beginnen. Maar daarna uiteraard wel samen aan de koffie! Heiko en ik hadden voor vandaag een bezoekje gepland aan Stalpet. Daar waar de hoogste watervallen van zuid Zweden zijn. Dat viel enorm bij onze gasten in de smaak. Heiko en Sia gingen via de hoge trappen naar beneden én weer naar boven waar Jan en ik hen opwachtten. Wat ook heel erg goed smaakte waren de våfflor daar. Uiteraard moesten Jan en Sia die lekkernij geproefd hebben.
 
We vervolgden onze dagtocht naar Eksjö. Inderdaad naar de oude houten deel van deze stad. Onderweg genoten Jan en Sia van de omgeving en konden er maar niet over uit dat Zweden en met name de omgeving hier zo prachtig was. Tijdens de reis naar ons toe hadden ze ook vaak tegen elkaar gezegd dat ze qua natuur het van ons konden begrijpen waarom we hierheen waren verhuisd. En dat is iets wat we vaak aan iemand kunnen vertellen maar als men het met eigen ogen ziet voelt dat anders en begrijpt men het meer. Eenmaal in de binnenstad van Eksjö vertelden wij zoveel mogelijk over de historie van deze plek. Ze waren behoorlijk onder de indruk van hetgeen we lieten zien en horen. Omdat Boike mee is (voor Pantro is het te warm en daarom is hij thuis) mochten we helaas bij velen niet naar binnen voor een kop koffie. Wel vonden we een bakkertje die een terras had waar het wel mocht. Daar hebben we dan ook even gezeten. We genoten van elk moment.
 
Na deze pauze liepen we nog door een ander gedeelte van de stad. En hoewel wij het al vaker hebben gezien en laten zien aan familie en vrienden blijft het schitterend. Samen met Sia ging ik daarna een paar boodschapjes doen bij een van de supermarkten. Sia wilde graag weten of er hier ander eten was dan in Nederland en de dingen die ik wist heb ik haar laten zien. Hierna besloten wij om via een toeristische route terug naar Ödarp te gaan. Niet alleen omdat het een hele warme dag was en het slenteren je moe maakt maar we wilden ook weer naar onze Pantro. Die overigens heerlijk in de koele hal lag te slapen toen wij thuiskwamen. Hij keek op en het leek alsof hij wou zeggen “Oh, zijn jullie er alweer?” Heiko ging even met hem even aan de wandel terwijl ik me ging bezighouden met het avondeten. We gingen aan de barbecue. Jan en Sia trokken zich even terug in hun caravan.
 
Die kwamen een uurtje later fris en fruitig weer bij ons. Na zo´n dag viel het eten ons allemaal heel goed. Wat een paar gegrilde worstjes, hamburgers en ander vlees, gebakken aardappels en uien met salades niet kunnen doen. Het was alsof het ons beter smaakte als anders. Waarschijnlijk door het gezelschap. We leerden “die twee” steeds beter kennen. Hier ben je immers veel langer bij elkaar dan dat je “even” bij elkaar op de koffie of borrel komt. We hebben vele dingen gemeen bleek al snel en dat voelt heel goed. Wederzijds gelukkig en dat lieten ze ons vele malen horen, voelen en zien! Nee, we waren nog steeds niet uitgepraat en daarom gingen we gewoon door. Ook tijdens de koffie en de latere borrel. Moe werden we hier helemaal niet van! Toch werden de oogleden rond half twaalf zwaar en besloten we onze bedden op te zoeken. Tot morgen!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta