Hoe laat is het, Joke?

Hoe laat is het, Joke?

 
Ja, ik heb iets met horloges. Dat doet toch niets? Deze manie gaat al jaren en er zijn dan inmiddels al vele horloges de revue gepasseerd. Af en toe kreeg ik er eentje van Froukje en vaak werden ze op markten gekocht voor een laag prijsje en dan was het ook niet erg, wanneer ze na een paar jaar stuk gingen. Sinds de reizen met de boot naar en van Zweden kreeg ik meer en meer dezelfde model horloge. In vele kleuren. De band zat perfect, het klokje mooi van formaat en daarmee was het hek van de dam. Elke keer als we met de boot gingen… Ja! Dan nam ik in ieder geval weer eentje mee. Nu zijn dat er inmiddels vijftien. En op een enkele kleur na ben ik tevreden met mijn “collectie”!

In Blijham had ik ze eerst in een la: heel onoverzichtelijk en slordig. Mijn idee van het ophangen aan een latje werd toen perfect door Heiko uitgevoerd. Maar… datzelfde latje heeft hij nu in gebruik voor zijn steeksleutels. Ook heel netjes, alleen wat doe ik nu met mijn horloges? Ik heb ze een poosje niet gedragen, want met verven en behangen of in de tuin bezig zijn, is nou niet meteen bevorderlijk voor ze. Gisteren kreeg ik een idee: ze konden nog aan de wand tegenover de kledingkasten! Samen hebben we toen gekeken wat de leukste en beste oplossing was en dit is het resultaat! Het is niet alleen overzichtelijk, maar het lijkt ook nog eens vrolijk en kleurrijk. Alleen nu heb ik een “kleine uitdaging”… waar zijn de batterijtjes die ik hiervoor speciaal had gekocht?
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta