“Hard stukje” blijkt kies…

“Hard stukje” blijkt kies…


“Hé, wat zit er een hard stukje in dit broodje!” Dinsdagmorgen tijdens het ontbijt bijt ik ineens op een steentje. Althans zo voelde het. Dat heb je wel eens vaker bijvoorbeeld in een krentenbol of bij een plakje suikerbrood, als de suiker te hard is geworden. Hmmm, even naar de wasbak en kijken wat ik in m’n mond heb. Maar dat is helemaal geen steen! Dat is een stukje tand of kies! Blijkbaar is er iets afgebroken. Shit! Waar mis ik iets? Even naar de badkamer en in de spiegel kijken. Nee, niks te zien. Joke! Wil je even naar mijn gebit kijken? Volgens mij is er rechtsboven iets afgebroken. Nee, niets te zien. Aan de andere kant misschien? Ja! Oei! Joke trekt een bedenkelijk gezicht. Omdat ik het zelf niet kan zien maakt ze er een foto van. Die foto zullen we hier maar niet op de website bij dit artikel plaatsen, want het is geen mooi plaatje. Als we de foto flink inzoomen is duidelijk zichtbaar er een stuk kies mist. De kies, die het een paar jaar eerder geplaatste, plaatje met twee kunstkiezen vasthoudt. Oh jee. En nu? Naar de tandarts in Aneby! ’s Middags stappen we bij de Folktandvård naar binnen. Via Facebook hadden we al diverse alarmerende berichten gelezen over de wachttijden en daarmee was het even spannend. De dame aan de balie vroeg of ik pijn had. Nee, geen pijn. Volgens mij is die kies dood. Oké, dan bent u volgende week donderdag welkom om 10:00 uur. Prima, tot dan! Dat valt alleszins mee met de wachttijd. Hopelijk kunnen ze me daar dan wel helpen en hoef ik niet doorverwezen worden naar een kaakchirurg om die kies te laten trekken. Vanochtend (1 februari) is er van dezelfde kies nóg een stukje afgebroken…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta