Goudvink gespot

Goudvink gespot


“Oh! Kijk nou! Het is een goudvink die bij ons komt eten!” Wanneer deze vogel in beeld komt, zie je direct dat het een goudvink is. Het viel uiteraard ook heel erg op, tegen het witte van de sneeuw op de takjes. “Het is een vrij forse vinkensoort, met een grote snavel. De feloranje/ rode borst bij de mannetjes (en de wat valere oranje borst bij vrouwtjes) zijn zeer kenmerkend. De zwarte kruin en de donkere staart en handpannen zijn onmiskenbaar, bij deze gedrongen, vrij trage, maar acrobatische vink. Kenmerkend is het heldere zuivere gefluit van, zowel het mannetje, als vrouwtje. Je hoort ze al van verre aankomen (wij niet hoor: we zagen hem pas toen hij op een seringentak zat… te wachten tot de grote bonte specht uitgegeten was…).

Deze vogels zijn, als de meeste van hun soort, schuw. De schuwheid van de vogel is echter erg afhankelijk van het individu. Het hangt er daarnaast ook van af hoe goed het dier de plek kent. In de winter tijdens vorst en sneeuwval kunnen ze zeer frequent voederplaatsen bezoeken.” Ze mogen hier nog héél vaak komen. Wat een prachtige kleuren. Ze waren met z’n drietjes: twee mannetjes en een vrouwtje. Ze hebben allemaal een beetje voer gehad en gingen daarna (letterlijk) de boom in. Binnen een paar minuten waren ze weg. Óf ze nog weer komen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta