Gezondheid Doezel achteruit

Gezondheid Doezel achteruit


Ons “zorgenkindje” gaat zienderogen achteruit. Doezel is lang niet meer de oude. Zo sneu. We merken het aan vele (kleine) dingetjes. Zo wil hij beslist niet meer op de arm genomen worden of bij je op schoot liggen. Terwijl hij dat anders altijd heel erg mooi vond. Alsof hem er iets in de weg zit. Hij ligt nu vaak languit op de grond, op het matje voor de kachel. Op de bank of stoelen komt hij niet meer. Hij eet gelukkig nog wel iets, maar ook de Brinta laat hij de laatste dagen staan. Geen zin meer. Hij loopt wel twintig keer op een dag van het matje naar de keuken om een paar brokjes of een paar slokjes water te halen. Aan de andere kant gaat hij nog wel steeds naar buiten om zijn behoefte te doen of gewoon even om water te drinken uit een plasje. Eergisteren liep hij nog langs het huis aan de Bouwteweg kant. Sinds een paar dagen heeft hij een “bobbel” onder zijn longen hangen. Het is beweegbaar, maar ik vertrouw het niet. Maandag maken we even een afspraakje met de dierenarts. Ons “zorgenkindje”: “Gaat hij mee naar Zweden?” Hij moet dan elf uur in de auto, komt in een vreemd huis en hij mag niet weer (alleen) naar buiten. Hij kent daar de omgeving immers niet. Heel moeilijk om daar een beslissing over te nemen. Vanzelfsprekend wil je hem heel graag mee. Hij hoort bij de familie. Maar of we hem er een plezier mee doen? We hebben nog een paar weekjes om hierover een beslissing te nemen. Eerst weer beter worden, Doezel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *