Een appeltje voor Pantro

Een appeltje voor Pantro


Die Pantro! Die eet toch ook werkelijk àlles! Zo liep ik vanochtend even door te tuin, lijf en leden wakker te maken. Ik vond nog een “verloren” appeltje. Één hap was voldoende. Hij was nog steeds een beetje zuur. Te zuur voor op de vroege morgen. Pantro liep met me mee en keek me vreemd aan toen ik een hap van de appel had genomen. Zou ik er ook zuur bij hebben gekeken? Het volgende moment gooide ik de appel zijn richting op en hij ving hem op in zijn bek. Meteen liet hij hem in het gras vallen. Was de appel hem ook niet zoet genoeg? Twee tellen later pakte hij de appel weer in zijn bek en brak hem middendoor. Hij begon er zowaar aan te eten. En tot op het laatste pitje (tenminste voor zover ik in het gras ze nog kon zien liggen) heeft hij de appel opgegeten. Onze kleine afvalemmertje… Goede bekomst, Pantro!

Eén gedachte over “Een appeltje voor Pantro

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *