Durf te vragen!

Durf te vragen!


Toen we een kopje koffie dronken in een schuur van Åsens By, zag ik meerdere mensen met een bord vol dampend eten lopen. Wat zou het zijn? Het leek op rijstepap, in het Gronings: “dikke riest mit socker en kanail”. Dat zou toch niet? Op onderzoek uit. Ze komen er mee vanaf de toonbank. Daar staat een stapel borden en men schept iets uit een warmhoud schaal. Het is wel degelijk rijstepap. We kijken elkaar een beetje vragend aan: “Zou dat hetzelfde zijn als de pap die wij kennen? Zal dat speciaal voor deze markt gemaakt zijn? Hoort dat bij Kerst in Zweden?” Ik kon mijn “positieve belangstelling” niet langer onderdrukken en lief naar een vrijwilligster. Ze vertelde mij, dat het inderdaad een eeuwenoude traditie is, dat men rijstepap eet tijdens deze dagen. Ze kookten het destijds met amandelen en degene die een amandel kreeg, zou naar verwachting het komende jaar trouwen. In de oude Zweedse boerengemeenschap was het overigens heel belangrijk om een ​​bord met “Kerstpap” buiten te zetten. Dit was bedoeld, om de smaak van een goed humeur te behouden. Van de rijstepap wat overblijft wordt “Ris à la Malta” gemaakt. De naam zou een verbastering zijn van de Deense “rijstliga”, die op zijn beurt kan worden afgeleid van de Franse “Riz à l’amande” (rijst met amandel). Het recept heeft niets met Malta te maken. Weet je wat wij morgen eten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *