Doezel vangt een muis?!?

Doezel vangt een muis?!?

dsc01765      dsc01766
Nee, dat kan toch niet? Doezel, doof en blind, die nog een muisje vangt? Vanuit de keuken zag ik hem komen aanlopen. En hij had duidelijk iets in zijn bekje. Hij liep dan ook met zijn kopje omhoog, terwijl hij (sinds hij blind is) meestal met zijn hoofdje naar beneden loopt. Volgens mij is dit, om obstakels eerder te ontdekken en daarmee om te gaan. Zijn voelsprieten, de lange haren bij zijn neus, geven dan meteen een seintje, dat hij ergens tegenaan loopt en moet stoppen, om vervolgens er omheen te kunnen gaan. Maar dat deed hij dit keer duidelijk niet. Meteen naar hem toe, want ik moest zien wat hij in zijn bekje had. En ook al zag ik het, ik kon niet meteen herkennen wat het was. Een muisje was het niet. Een (stukje) van een vogeltje Nee, ook niet. En toen ineens wist ik het: een stukje afval van de makreel, die ik gisteren had schoongemaakt. Het afval had ik meteen naar de compostbak gebracht, omdat het anders zo zou stinken in het bakje in het aanrechtkastje. Maar hoe kwam hij daaraan? Het kan niet anders, dan dat hij óók naar de compostbak is gelopen, de vis heeft geroken en op de compostbak is geweest om het stukje vis er vandaan mee te nemen. Die dappere dodo! Hij was natuurlijk sneu, dat ik hem “zijn prooi” had afgenomen, maar dat heb ik goedgemaakt met een paar vis-snoepjes. Trouwens, uit bovenstaande blijkt wel, dat zijn neus nog prima werkt. Dat hadden we trouwens al eerder vernomen, wanneer wij een stukje worst of kaas (of beide) hadden gesneden en ‘s avonds op tafel hadden gezet. Binnen de kortste keren is Doezel in de buurt om te schooien. En dan krijgt hij inderdaad iets lekkers!
dsc01802

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *